پایان نامه ارشد رایگان درمورد ورشکستگی، دارایی ها، سرمایه در گردش، غیر سیستماتیک

محسوس است نمی توان CAPM را آزمون و تست کرد. در واقع، آزمون CAPM تنها کارایی میانگین واریانس پرتفلیو بازار را تست می کند. با وجود این CAPM یک راه منطقی برای مشاهده رابطه میان ریسک و بازده مورد انتظاراست ( ایزدی پناه، ۱۳۸۸،ص ۲۲۰و ۲۲۱ )۱.
۳- ۶- ۲انتقادات به مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای CAPM
در حالی که CAPM یک ابزار بی نهایت ظرفیت و کاربردی می باشد. نگرانی هایی در مورد تأثیر مدل وجود دارد. انتقادات اساسی چندی در سالهای اخیر در پیش بینی روی این تحقیق دانشگاهی به وجود آمده است. توان پیش بینی صحیح CAPM سوال برانگیز است. وقتی که بازده های به دست آمده با آنچه که CAPM پیش بینی کرده است مقایسه می شود. درمی یابیم که مدل اغلب نا صحیح است ما می فهمیم که مدل های CAPM اغلب به مقیاس R2 در حدود ۸۵ % می رسند در حالی که این R2 نسبتاً بالا یکی از دلایل اصلی عمومیت یافتن CAPM است، این حقیقت را روشن می کند که هنوز ۱۵ % تغییرات و انحرافات در بازده های مشاهده شده هنوز بدون پاسخ مانده اند.
به علاوه بسیاری از محققان عقیده دارند که عوامل دیگر ریسک اثر مشخصی بر روی بازده های مورد انتظار بازار دارند . به جهت قدرت توضیح و پیش بینی CAPM ، CAPM توسط ساختار مدل محصور شده است . فرضیه عامل ریسک ، انگیزه ی اصلی بسیاری از تحقیقات دانشگاهی اخیر را در موردتجزیه و تحلیل قیمت سهام ایجاد می کند.
CAPM در یک تئوری سخت و ظریف محاط شده است. اما این نگرش براساس این فرض که سرمایه گذاران از طریق متنوع سازی، ریسک غیر سیستماتیک را حذف می کنند. و از این نظر پاداشی جبرانی فقط برای ریسک سیستماتیکی است که در بتا منعکس می گردد، مورد بحث و انتقاد است. نواقص بازار ممکن است مانع متنوع سازی کافی توسط سرمایه گذاران جهت مسلط شدن آنها بر ریسک غیر سیستماتیک شود. وقتی چنین حالتی پدید می آید، سرمایه گذاران خواستار پاداش جبرانی برای ریسک غیر سیستماتیک ( فاکتوری که در رابطه خط بازار اوراق بهادار دیده نمی شود ) نیز خواهند شد. نقص دیگر CAPM به عدم ثبات و پایداری بتاهای اوراق بهادار منفرد مربوط می شود. مطالعات انجام شده نشان داده اند که اوراق بهادار منفرد مربوط می شود. مطالعات انجام شده نشان داده اند که اوراق بهادار منفرد دارای بتاهای ناپیدار هستند. این موضوع استفاده از بتاهای تاریخی را به عنوان جانشینی برای بتاهای آینده، قدری سوال برانگیز می سازد. سهولت CAPM بزرگترین نقطه ضعفش است، همان طوری که فرضیات بنیادی، توانایی CAPM را برای توضیح و پیش بینی بازده های واقعی محدود می کند، مدل سه عاملی فاما و فرنچ قابلیت های مدل را از طریق اضافه کردن دو عامل ریسک خاص شرکت یعنی اندازه ی ME و BE بسط می دهد. سه عامل بالا بلااتفاق، اکثر بازده هایی را که ناشی از در معرض ریسک قرار گرفتن هستند را توضیح می دهند (قربانی، ۱۳۸۷ ، ص۳۸ و ۳۹ )۱.
۷- ۲ انواع مدلهای پیش بینی ورشکستگی
به طور کلی مدلهای پیش بینی ور شکستگی که در ادبیات نظری آورده شده اند عبارتند از :
۱ ) مدل ویلیام بیور
۲ ) مدل آلتمن
۳ ) مدل اسپیرینگیت
۴) مدل اوهلسون
۵ ) مدل فولمر
۶) مدل زیمجوسکی
۷ ) مدل سی اسکوار
۱- ۷-۲ مدل ویلیام بیور
تحقیقات بیور منجر به ایجاد مدلی که به مدل تک متغیره معروف است، شد. بیور در سال ۱۹۹۶ یک مجموعه شامل ۳۰ نسبت مالی که به نظر او بهترین نسبتها برای ارزیابی سلامت یک شرکت می باشد را انتخاب کرد. این گروه شش گانه عبارتند از:
۱ ) نسبتهای جریان نقد
۲ ) نسبتهای درآمد خاص
۳ ) نسبتهای بدهی به درآ مد کل
۴ ) نسبتهای درآمدهای کل
۵ ) نسبتهای درآمد نقد به بدهی موجود
۶ ) نسبتهای بازده حاصل از فروش
بیور مدل خود را براساس چهار اصل تقسیم کرد: اولاً درآمد نقد خالص یک شرکت احتمال ورشکستگی را کاهش می دهد. دوماً جریان نقد خالص بالا که ناشی از فعالیت شرکت در بازار می باشد نیز احتمال ورشکستگی را پایین می آورد. سوماً میزان بدهی بالا برای هر شرکت احتمال ورشکستگی آنها را بالا می برد. چهارماً اینکه نرخ بالای درآمد نقد مورد نیاز به هزینه های عملیاتی سرمایه احتمال ورشکستگی را بالا خواهد برد. او از این اصول برای سنجش توانایی نسبت ها به پیش بینی ورشکستگی، استفاده کرد. بیور برای این کار ۷۹ شرکت ورشکسته و ۷۹ شرکت غیر ورشکسته را انتخاب کرد، سپس هر یک از ۳۰ نسبت را در این شرکتها مورد سنجش قرار داد. او در این تحقیقات به این نتیجه رسید که میزان اعتبار پیش بینی هر یک از نسبتها متفاوت است.
همچنین شرکتهای ورشکسته نه فقط جریانهای نقد کمتری از شرکت های غیر ورشکسته دارند بلکه مقدار ذخیره درآمدی نقد کمتری را نیز دارا می باشند. در ضمن او پی برد که اگر چه شرکت های ورشکسته سرمایه کمتری برای پوشش تعهدات خود دارند ولی تمایل به گرفتن وام بیشتری را نسبت به شرکتهای غیر ورشکسته دارند. بیور در انتهای تحقیقات خود به این نتیجه رسید که ارزش هر نسبت، در میزان اعتبار طبقه بندی شرکت ها در گروههای ورشکسته می باشد و میزان خطای طبقه بندی کمتر، نشان دهنده ارزش بالای هر نسبت می باشد (ولی زاده،۱۳۸۵، ص ۳۸و۳۹)۱.
۲- ۷- ۲مدل آلتمن
آلمتن در سال ۱۹۶۸ از طریق تجزیه و تحلیل چند ممیزی و از میزان ۲۲ نسبت مالی که به نظر او بهترین پیش بینی کننده ها برای پیش بینی ورشکستگی بودند ، ۵ نسبت مالی را به صورت ترکیبی به عنوان بهترین پیش بینی کننده ورشکستگی انتخاب کرد ، آلتمن درجه اهمیت هر یک از نسبتها را مشخص نموده و به هر یک ضریبی متناسب با درجه تأثیر آن تشخیص داده است ، که مقیاسی از لحاظ سنجش عددی به دست می دهد . او ضریب مورد بحث را در نتیجه پژوهش موارد مختلف تعیین نموده است. این ضرایب به شرح زیر می باشد :
شرایط شاخص Z آلتمن
نسبت
ضرایب
بازده دارایی x1
۳/۳
نسبت فروش به دارایی x2
۹۹/ .
نسبت ارزش روز سهام به بدهی x3
۶ / .
نسبت سرمایه در گردش به دارایی x4
۲ / ۱
نسبت سود انباشته به دارایی x5
۴ / ۱
ضرایب فوق را در نسبتهایی که برای واحد مورد رسیدگی محاسبه می شود ضرب می کنند و حاصل جمع آنها را اصلاحاً بنام شاخص Z می نامند.
۳/۳ x1 + 0/99 x2 + 0/6 X3 + 1/2 x4 + 1/4 X5 = شاخص z
براساس مطالعات انجام شده توسط اسپرینگیت اگر شاخص محاسبه کمتر ۸۶۲/۰ باشد سرکت در یکی از دو سال آینده ورشکسته خواهد شد.
اسپرینگیت در سال ۱۹۷۹ این مدل را روزی ۵۰ شرکت امتحان کرد. که نرخ دقتی حدود ۸۸/۰ برای دو سال قبل از ورشکستگی به دست آمد.
ماندسن در سال ۱۹۸۰ مدل اسپرسینگیت را روی ۲۴ شرکت امتحان کرده و نرخ دقت ۳/ ۸۳ از او را به دست آورد (همان منبع، ص ۳۹و۴۰)۱.
۳-۷-۲مدل اسپیرینگیت
این مدل بر مبنای مطالعات آلتمن در سال ۱۹۷۸ بوسیله اسپیرینگیت ایجاد شد.اسپیرینگیت همانند آلتمن از تجزیه وتحلیل چند ممیزی برای انتخاب چهار نسبت مالی مناسب از میان ۱۹ نسبت که بهترین نسبتهابرای تشخص شرکتهای سالم و ورشکسته بود، استفاده نمود.
x1 + 3.07×2 + ./66 X3 + ./4 x4 1.03 = شاخص z
شرایط شاخص Z اسپرینگیت
نسبت
ضرایب
سرمایه در گردش به کل داراییها x1
۰۳/۱
سود ویژه قبل از بهره و مالیات به کل داراییها x2
۰۷/۳
سود ویژه قبل از بهره و مالیات به بدهی جاری x3
۶۶/۰
فروش به کل دارایی x4
۴/۰
براساس مطالعات انجام شده توسط اسپرینگیت اگر شاخص محاسبه کمتر ۸۶۲/۰ باشد شرکت در یکی از دو سال آینده ورشکسته خواهد شد .
اسپرینگیت در سال ۱۹۷۹ این مدل را روی ۵۰ شرکت امتحان کرد . که نرخ دقیقی حدود ۸۸/۰ برای دو سال قبل از ورشکستگی به دست آمد .
ماندسن در سال ۱۹۸۰ مدل اسپرسینگیت را روی ۲۴ شرکت امتحان کرده و نرخ دقت ۳/ ۸۳ از او را به دست آورد ( همان منبع ، ص ۴۱و۴۰)۱.
۴- ۷- ۲ مدل اوهلسون
اوهلسون از نسبتهای مالی و تجزیه و تحلیل لوجستیک برای ایجاد مدل خود استفاده کرد مدل اوهلسون از ۹ متغیر تشکیل شده است :
Y = -1/3 x1 + 1/4 x2 + 0/6 x3 + -1/04 x4 + 0/1 x5 – 1/ 8 x6+ 0/3 x7-0/5 x8
( شاخص سطحی – GMP / دارایی ها ) x1 = log
دارایی ها / بدهی ها X2 =
دارایی ها / سرمایه در گردش = X3
دارایی جاری / بدهی جاری = X4
عدد یک اگر بدهی ها بیشتر از دارایی ها شده وگرنه عدد صفر= X5
کل دارایی ها / درآمد خالص X6 =
کل بدهی / وجوه حاصل از فعالیت X7 =
عدد ۱ اگر درآمد خالص منفی برای دو سال گذشته باشد وگرنه عدد صفر= X8
میزان تغییر درآمد خالص X9 =
مطابق نظر اوهلسون اگر ۰ y شود شرکت ها ورشکسته خواهند شد . او این مدل را روی یک نمونه ۱۰۵ شرکت ورشکسته و ۲۰۵ شرکت غیر ورشکسته امتحان کرد که نرخ وقتی حدود ۵۸/۰ برای یک سال قبل از ورشکستگی بدست آمد (همان منبع، ص ۴۱)۱.
۵- ۷- ۲مدل فولمر
فولمر از تجزیه و تحلیل چند متغیر برای ارزیابی کاربرد ۴۰ نسبت مالی برای یک نمونه ۶۰ تایی شامل ۳۰ شرکت ورشکسته و ۳۰ شرکت غیر ورشکسته استفاده کرد.
F = 5/5 x1 -0/21 x2 + 0/07 x3 – 1/2 x4 + 0/12 x5 -2/33 x6 + 0/57 x7- 1/08 x8-0/98 x9
کل دارایی / سود تقسیمی x1 =
کل دارایی / فروش X2 =
دارایی خالص / سود قبل از مالیات = X3
کل بدهی / جریان نقد = X4
کل دارایی / کل بدهی = X5
کل دارایی ها / بدهی جاری X6 =
لگاریتم کل دارایی های محسوس X7=
کل بدهی / سرمایه در گردش = X8
بهره / لگاریتم سود قبل از بهره و مال X9 =
مطالبق این مدل اگر F 0 باشد شرکت ورشکسته خواهد شد.
تحقیقات این دانشگاه نشان می دهد که دقت این مدل ۹۸/۰ برای یکسال قبل از ورشکستگی و ۸۱ / ۰ برای بیش ار یک سال قبل از ورشکستگی بوده است (همان منبع، ص ۴۳و ۴۲)۲.
۶- ۷-۲ مدل زمیجوسکی
زمیجوسکی از لیست های مالی برای ایجاد مدل خود استفاده کرد که فقط براساس دیدگاه نظری انتخاب نشده بودند بلکه آنها بر مبنای مطالعات پیشین زمیجوسکی روی نسبت های مالی انتخای شده بودند .
Z = – 4/3 – 4/5 X1 + 5 / 7 X2 – 0/004 X3
کل دارایی / سود خالص = X1
کل دارایی / کل بدهی= X2
بدهی جاری / دارایی جاری X3 =
مطابق این مدل اگر ۵/۰ Z باشد ، شرکت ورشکسته خواهد شد . او این مدل را روی

نظری بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *