دانلود مقاله با موضوع فیزیولوژی، انتخاب طبیعی، عملکرد گندم، پوشش گیاهی

با اذعان افزایش عملکرد محصول متعاقب کاشت بذور پرایم شده سویا اظهار داشتند که این امر وابسته به رقم است . به‏ طوری ‏که نتایج حاصل از تیمار نمودن بذور ارقام مختلف ممکن است متفاوت وحتی متناقض باشد . در رابطه با گیاه بل و گراسنیز پرایمینگ بذر باعث افزایش عملکرد بیولوژیکی می‌گردد . این امر در اثر افزایش شاخ و برگ گیاه تحقق می‌یابد (Pill and Necker, 2001) افزایش وزن ریشه حاصل از بذور پرایم شده را در هویج گزارش نمودند . افزایش بیوماس در پرایمینگ بذر در کاه و نیز مشاهده شده است بر پایه گزارشات منتشره توسط محقق ان عملکرد محصول ذرت ، برنج ، نخود ، کلزا ، گندم وجو در اثر کاربرد روش‌های مختلف پرایمینگ بذر اعم از هیدروپرایمینگ، اسموپرایمینگ، هاردنینگ و بیوپرایمینگ بهبود یافته هریس و همکاران،. کلارک وهمکاران (۲۰۰۱) طی آزمایشی دوساله در مورد گیاه ذرت مشاهده نمودند که هیدروپرایمینگ در مورد این گیاه می‌تواند عملکرد را به ‏طور متوسط ۱۴درصد افزایش دهد . نتایج مطالعات صورت گرفته در کشور پاکستان حاکی از افزایش ۱۱تا ۱۹درصدی محصول دانه لوبیا در شمال غرب این کشور به واسطه کاربرد تجاری بذور پرایم شده می‌باشد (Harris et al., 2001) گزارشات هریس و همکاران (۱۹۹۹) نیز حاکی از افزایش قابل ملاحظه محصول در گیاهان زراعی مختلف می‌باشد .
بر پایه این نتایج محصول گندم ۳۷درصد ، جو۴۰درصد ، برنج آپلند۷۰درصد ، ذرت۲۲درصد ، سورگوم۳۱درصد ، نخود سفید ۵۶ درصد و ارزن مرواریدی ۵۰ درصد افزایش محصول داشتند . همینطور رکورد افزایش عملکرد در اثر پرایمینگ بذر نیز توسط محقق مذکور و در رابطه با گیاه مونگبین به میزان ۲۰۶ درصد گزارش شده است .کائور و همکاران (۲۰۰۵)
طی مطالعه‌ایی در مورد تاثیر پرایمینگ بذر بر گیاه نخود افزایش ۱۱درصدی محصول را مشاهده نمودند . به اعتقاد ایشان این افزایش محصول ناشی از بهبود تولید ، تجمع و متابولیسم ساکارز می‌باشد . نتایج مطالعات هریس وهمکاران (۲۰۰۱) نشان داد هیدروپرایمینگ بذر در کشورهای هند ، نپال و پاکستان عملکرد گندم را بسته به شرایط ناحیه کشت به میزان ۵ تا ۳۶ درصد افزایش می‌دهد . به اعتقاد کولک ارن یواشانا (۱۹۸۸) کاربرد پرایمینگ بذر در ارتباط با ذرت علاوه بر افزایش عملکرد دانه و بیوماس منجر به بهبود کیفیت غذایی دانه نیز می‌شود.
۲-۲-۳- پرایمینگ بذر و زود رسی
یکی از نتایج بسیار متداولی که از پرایمینگ بذر حاصل می‌شود زود رسی و یا پیش‌اندازی دوره‌هایی خاص از چرخه ‌ حیاتی گیاه مثل شروع گلدهی ، دانه‌بندی ، پر شدن دانه‌ها ، پنجه‌زنی و غیره می‌باشد ( Parera, and Cantliffe, 1994) براساس نتایج حاصله از مطالعات هلسل و همکاران (۱۹۸۶) در اثر اعمال تیمار اسموپرایمینگ بر روی بذور سویا گلدهی ، ظهور غلاف و رسیدگی فیزیولوژیکی به ترتیب ۱۶،۱۲ و ۹ روز تسریع می‌شود . گزارشات منتشره توسط باسرا و همکاران (۲۰۰۲) نیز حکایت از زودرسی این محصول به مدت ۷ تا۱۰ روز دارد . خان (۱۹۹۲) طی گزارشی اعلام داشت ارقام دیررس ذرت تحت تاثیر پرایمینگ بذر در قالب اسموپرایمینگ و هیدروپرایمینگ ۱۲ روز زودتر قابل برداشت می‌باشند . هریس و همکاران (۲۰۰۱) نیز طی مطالعه‌ایی بر روی تاثیر پرایمینگ بذر بر روی ذرت در کشور زیمبابوه ، مشاهده نمودند بوته‌های حاصل از بذور پرایم شده در فاصله زمانی کوتاه‌تری گل‌های تاجی خود را ظاهرمی‌کنند . نتایج مطالعات موسی و همکاران (۲۰۰۱) نیز نشان داد پرایمینگ بذر زودرسی گلدهی و تشکیل غلاف‌ها را در گیاه نخود در پی دارد.
۲-۲-۴- نقش پرایمینگ بذر در بهبود رفتارجوانه‌زنی تحت شرایط تنش‌های محیطی
براساس گزارش اشرف و همکاران (۲۰۰۳) هیدروپرایمینگ و اسموپرایمینگ بذر ارزن مرواریدی با استفاده از نمک طعام و پلی‏اتیلن ‏گلیکول باعث بهبود جوانه‌زنی و شاخص‌های مرتبط با آن تحت شرایط شوری می‌گردد. علاوه براین تجمع یون‌های سدیم ، پتاسیم ، کلسیم و کلر در گیاهچه‌های حاصل از بذور تیمارشده ، به ‏طور قابل ملاحظه‌ای کاهش نشان می‌دهد . کاهش آثار مخرب تنش شوری در روند جوانه‌زنی بذوری که پیش از کاشت تیمار شده‌اند را می‌توان نتیجه آب نوشی اولیه بذر در محیط غیرشور دانست اشرف و رئوف (۲۰۰۱) با مطالعه جوانه‌زنی و روند رشدی بذور پرایم شده ذرت تحت شرایط شوری بهبود جوانه‌زنی، افزایش درصد کلروفیل ، زودرسی محصول و کاهش تجمع یون‌های مولد شوری را به ویژه در مراحل اولیه استقرار گیاه درمزرعه گزارش نمودند. خان (۱۹۹۳) گزارش نمود پرایمینگ بذر می‌تواند تحت شرایط تنش‌های محیطی سبب بهبود روند واکنش‌های فیزیولوژیکی در بذر شده و در نتیجه مقاومت به تنش‌های محیطی در این بذور را به ‏طور قابل ملاحظه‌ای ارتقا دهد . دربذورپرایم شده‌ای که در بستر خود با شرایط تنش‌زا روبرو هستند تخریب ماکرو مولکول‌ها ، اسیدهای هسته‌ای و واکنش‌های اکسیداتیو که منجر به تولید مواد سمی و خسارت‌زا یی چون رادیکال‌های آزاد می‌شود به مراتب کمتر از بذور تیمار نشده می‌باشد . پیل و همکاران (۱۹۹۱) نیز بهبود و یکنواختی جوانه‌زنی در اثر پرایمینگ بذر تحت شرایط استرس‌های محیطی چون شوری ، سرما و خشکی را در گوجه فرنگی گزارش نمودند . علاوه براین بهبود رفتار جوانه‌زنی و کاهش متوسط زمان استقرار در گیاهان حاصله از بذور پرایم شده درشرایط وجود تنش‌های حرارتی و استرس‌های ماتریکی در گیاهان مختلف گزارش شده است (Khan, 1992).
۲-۲-۵-تاثیر پرایمینگ بذر بر بهبود کارایی مصرف آب
میزان رطوبت موجود در بستر بذر به ویژه در ارتباط با بذوری که در بهار جوانه می‌زنند در سطح بالایی می‌باشد. رطوبت خاک غالباً از دو طریق تبخیر و تعرق تخلیه شده و به صورت بخار وارد اتمسفر می‌شود. در ابتدای فصل رشد به علت تراکم کم پوشش گیاهی ، مقدار تبخیر روزانه از خاک در مقایسه با تعرق بسیار زیاد می‌باشد . در اثر این امر مقدار زیادی از رطوبت خاک بدون اینکه توسط گیاه مورد استفاده قرار گیرد از دسترس خارج می‌شود در اثر کاربرد بذور پرایم شده ، مدت زمان جوانه‌زنی و ظهور گیاهچه به ‏طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد. در پی این امر گسترش تاج پوش گیاهی در مزرعه حاصل از کاشت بذور پرایم شده سریع‌تر می‌باشد. این امر در کنار جوانه‌زنی یکنواخت تر این بذور باعث می‌شود که سهم تعرق از تخلیه رطوبتی افزایش یابد. از آنجا که برخلاف تبخیر ، تعرق رابطه نزدیکی با تولید آسمیلات و فتوسنتز دارد لذا این امر باعث بهبود بهره‌برداری از رطوبت خاک وسط گیاهان استقرار یافته از بذور پرایم شده می‌شود (Chang and Sung, 1990).
۲-۲-۶-تاثیر پرایمینگ بذر برکاهش خسارات ناشی ازعوامل بیماری‌زا
موسی و همکاران درسال۲۰۰۱ طی مطالعه‌ای دو ساله بر روی بذر پرایم شده نخود گزارش نمودند پوسیدگی یقه و طوقه ریشه در گیاهانی که از کاشت بذور پرایم شده تولید شده‌اند به‏طور معنی‏داری کمتر می‌باشد . مطالعات رشید وهمکاران (۲۰۰۴) برروی بذر پرایم شده مونگبین نیز ثابت کرده است که هیدروپرایمینگ بذور این گیاه به مدت۸ ساعت سبب کاهش قابل ملاحظه ابتلا وخسارات ناشی از بیماری ویروسی موزائیک زرد می‌شود. به ‏طوری ‏که در اثر این امر استقرار، سبزمزرعه، سطح برگ و مقدار محصول بهبود می‌یابد . مهمترین تاثیر کاهش خسارات ناشی از بیماری ویروسی مذکور افزایش وزن غلاف و وزن دانه بود. (Rashid et al., 2004; 2005) با این حال برخی از نظریات ارائه شده توسط محققان مختلف می‌تواند به درک بهتر علل ظهور آثار مذکور در بذور پرایم شده کمک نماید.
۲-۲-۶-۱-نقش تغییرات بیوشیمیایی درمقاومت به بیماری‌ها در بذور پرایم شده
رشید و همکاران (۲۰۰۴ ؛۲۰۰۵ ) بر پایه مطالعات خود اظهار داشتند که کاهش خسارت بیماری‌ها در بذور پرایم شده نتیجه تغییرات بیوشیمیایی می‌باشد . در اثر این تغییرات گیاه مطلوبیت خود را برای عامل بیماری‌زا در جهت اهداف تغذیه‌ای و غیره از دست داده و در نتیجه بذور پرایم شده و گیاه حاصل از جوانه‌زنی آنها در هنگام هجوم عوامل بیماری زا آسیب‌های کمتری را متحمل می‌شوند.
۲-۲-۶-۲-پرایمینگ بذرواختلال درانطباق فنولوژیکی عوامل بیماری‌زا
در طبیعت عوامل بیماری‌زا و آفات در اثر تکامل درمحیط و انتخاب طبیعی بین زمان تهاجم خود و مراحل زیستی گیاه هدف ، در راستای بهره ‌برداری هرچه بهتر و در نتیجه آسیب بیشتر به گیاه مورد هجوم ، سازگاری ویژه‌ای ایجاد نموده‌اند (Rashid et al., 2005). بذور پرایم شده زودتر جوانه زده ومراحل مختلف زیستی خود را نیز سریع‌تر محقق می‌نمایند. به اعتقاد هریس وهمکاران (۲۰۰۱) این امر می‌تواند تطابق طبیعی عوامل زنده تنش‌زا را با مراحل فنولوژیک گیاه هدف تغییرداده و در نتیجه به هنگام طغیان عوامل بیماری‌زا خسارت وارده به بذور پرایم شده درحال جوانه‌زنی وگیاهان استقرار یافته از آنها کاهش خواهد یافت.
۲-۲-۶-۳-پرایمینگ بذرو ایجاد مقاومت نسبی به علت بهبود شرایط اکوفیزیولوژیک
بذور پرایم شده آمادگی جوانه‌زنی و استقرار را پیش از قرارگرفتن در بستر خود کسب می‌کنند. به ‏طوری ‏که به لحاظ متابولیکی، بیوشیمیایی، ساختار سلولی وغیره، در وضعیت زیستی مناسب‌تری در مقایسه با بذور پرایم نشده قراردارند. برآیند این شرایط باعث می‌شود بذور مذکور به لحاظ اکوفیزیولوژیکی شرایطی مطلوب‌تر داشته باشند. براساس نظر پیل وهمکاران (۱۹۹۱) این امرمی‌تواند دلیلی برای آثار سودمند ناشی از پرایمینگ بذر از جمله ایجاد مقاومت نسبی به تنش‌های محیطی و زنده باشد .
از جمله گزارش های دیگر در مورد تاثیر پرایم بر گیاهان می توان به موارد زیر اشاره نمود:
این تکنیک باعث افزایش دامنه جوانه زنی بذرها در شرایط محیطی تنش زا از قبیل تنش شوری ، خشکی و دما میشود. همچنین مشاهده شده است که این تکنیک باعث افزایش عملکرد در گیاهان شده است (Harris et al., 2001).
در آزمایشی طویلی و همکاران (۲۰۱۱) به بررسی اثرات پرایمینگ بر خصوصیات جوانه زنی گونه های Bromus در شرایط تنش شوری و خشکی پرداختند. برای تیمار اسموپرایمینگ بذرها به مدت ۱۲ ساعت در محلول پلی اتیلن گلایکول ( MPa 6/0-) در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد در شرایط تاریکی قرار داده شدند و تیمار هیدروپرایمینگ با قرار دادن بذرها به مدت ۱۲ ساعت در آب مقطر اعمال شد آنها بیان داشتند که پرایمینگ بذر یک تکنیک مناسب برای بهبود جوانه زنی بذر و سرعت جوانه زنی می باشد.
گیری و اسکیلینگر (۲۰۰۳) گزارش کردند که پرایمینگ بذر گندم در کلرید پتاسیم و پلی اتیلن گلایکول و آب منجر به افزایش سرعت و درصد جوانه زنی نسبت به تیمار شاهد شده

نظری بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *