آیا سراسر زندگی یک رویاست؟

واقعیت یا رویا

این سوال از قدیم در فلسفه و مذهب وجود داشته: تجربه ما در این زندگی واقعیه؟

به گزارش آلامتو به نقل از مردمون؛ شاید این سوال به نظرتون کمی احمقانه بیاد. ممکنه یاد آدم هایی بیفتید که تعادل فکری ندارن و نمی تونن فرق بین زندگی که دارن و توهمات درون ذهنشون رو تشخیص بدن.

اما منظور از اینکه می بگیم تجربیاتمون در این دنیا واقعی هستن یا نه چیه؟

پشت کلمه ساده «واقعی» سوالات مختلفی هست:

– حس های ما، تصویر درستی از دنیایی که در دور و برمون قرار داره به ما می دهد، بدون اینکه متأثر از تجربیات و انتظارات ما باشه؟ منظورمون اینه که تصویر مشخصی از دنیای «واقعی» دور و برمون داریم یا اینکه تقریباً در دنیایی که با ترس ها و امیال خودمون رنگ آمیزی شده زندگی می کنیم.

– این دنیا و تجربه ما از اون، تجربه ای خیالی یا محدود از یه واقعیت عمیق تر، بزرگ تر و شدیدتره؟ اگه زندگی ما روی زمین فقط لحظه ای کوتاه از یه وجود بسیار بزرگ تر باشه چه؟ اگه ابعاد وجودی دیگری که قبل و بعد از اومدن به این دنیا زندگی می کرده ایم وجود داشته باشه چه؟ اگه اینطوره، اون وقت زندگی ما روی زمین واقعیتی مشخص داره اما وقتی با وجود گسترده دیگرمون مقایسه شه، خیلی کم اهمیت جلوه می کنه.

– این جهان با هدفی مشخص برنامه ریزی، ساختاربندی و هماهنگ شده؟ اگه زمان ما در این دنیا هدف دار و برنامه ریزی شده باشه چه؟ اگه واسه یادگیری درسی یا اتمام کاری الهی قبل از رفتن به وجود و دنیایی دیگه به این دنیا اومده باشیم چه؟ اگه اینطور باشه، این دنیا واقعیه و درست مثل یه بازی، معنا و معنی داره و بعد از این مرحله، مراحل بیشتری در انتظارمونه.

– این دنیا یه توهمه؟ این دنیا مثل یه جادوگر از یه جور راهنمایی غلط استفاده می کنه که ما رو به جنبه های پیش پاافتاده وجود متمرکز کرده و از جنبه های اساسی تر و مهم تر اون غافل میکنه؟

فرق اون در چیه؟

خوب، چه فرقی می کنه که بدونیم این دنیا واقعیه یا نه؟ همین الان واسه ما چه فرقی می کنه که واقعیت های دیگری که ما از اون غافلیم هم وجود داشته باشه یا نه؟ حتی اگه ما یه جور موش آزمایشگاهی بوده باشیم باز چه فرقی می کنه؟

ما اینجاییم و زنده ایم. باید بازی رو طبق چیزی که می بینیم بازی کنیم.

شاید بتونیم هزاران حکایت جانشین دیگه از چیزی که فرای این دنیا هستش تصور کنیم. اما همه اینا ممکنه فقط خیال باشن. اما بهتر از این به نظر می رسد که فقط روی چیزی که می بینیم تمرکز کنیم. حتی اگه مثل آدم هایی که در فیلم ماتریکس بودن باشیم، اینکه به عنوان بردگانی بی اطلاع اما خوشحال خدمت کنیم، بهتر نیس که چیزی ندونیم؟

دنیای شجاعانه جدید

شاید، شاید هم نه.

بستگی داره.

به این بستگی داره که توانایی دیدن فرای این دنیایی که در اون زندگی می کنیم رو داشته باشیم یا نه.

به این بستگی داره که توانایی به کار گیری علم واقعیت های دیگه رو واسه تغییر خودمون و این دنیا واسه تبدیل شدن به چیزی بزرگ تر داشته باشیم یا نه.

اگه بتونیم از خواب بیدار شده، چشم بندهایمان رو ورداشته و طور متفاوتی زندگی کنیم، اون وقت اینکه بدونیم ممکنه چیزی بالاتر از این دنیایی که به ما گفته ان وجود داشته باشه، عینیت بیشتری پیدا می کنه.

هنوز نه

اجازه بدین تصور کنیم که همه اینا واسه شما خیلی دور از ذهن هستن.

اون وقت چه؟

اون وقت یه نسخه ناراحت تری از « جهان واقعیه؟» واسه شما داریم:

ما در دنیایی زندگی می کنیم که می تونیم در اون از همه استعدادهایمان استفاده کنیم؟ همه امکانات و توانایی هایی که درونمون هست رو کشف کرده ایم؟

یکی از ما می تونه بگه که تونسته با ۱۰۰٪ خود زندگی کنه و به همه توانایی های درون خودش تسلط داره؟

من و شما می تونیم زندگی بسیار قوی تر از چیزی که الان داریم رو تجربه کنیم؟

اگه بدونیم که می تونیم به زندگی قوی تر دست پیدا کنیم که امروز فقط قسمت های خیلی جزئی از اون رو دیده ایم، اون وقت زندگی الان مون سایه ای از زندگی واقعی که می تونیم داشته باشیم هستش.

جواب به سوال « زندگی واقعیه» می تونه این باشه:

«هنوز نه!»

بهترین روش های کاهش چین و چروک پوست صورت

ازدواج سالم چیجوریه؟

مردمون

نظری بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *