نوع شناسی کارآفرینی

دانلود پایان نامه

نوع شناسی کارآفرینی

تاکنون نوع شناسی های متعددی از کارآفرینی توسط محققان ارایه شده است. اما از میان دسته بندی‌های مختلف، به تقسیم ‌بندی زیر می پردازیم:

الف) فردی

1- کارآفرینی مستقل: فرایندی است که کارآفرین از ایده اولیه تا ارایه محصول خود به جامعه، کلیه فعالیت کارآفرینانه را با ایجاد یک بنگاه اقتصادی جدید، بطور مستقل طی می‌کند.

کارآفرینان مستقل افرادی هستند که تقاضای بازار را پیش بینی می کنند، خطرهای ناشی از نوسانها را به عهده می گیرند و مسئول سازمان دهی و تصمیم گیری درباره آن هستند که چه تولید شود، چقدر تولید شود و با چه روشی تولید شود؟ (صمدآقایی، 1378)

کارآفرین مستقل، فردی است که مسئولیت اولیه وی جمع آوری منابع لازم برای شروع کسب و کار است. وی منابع لازم برای شروع و یا رشد یک کسب و کار را بسیج می نماید و تمرکز او بر نوآوری و توسعه فرآیند، محصول یا خدمات جدید می باشد. به عبارت دیگر،  کارآفرین مستقل، فردی است که یک شرکت را ایجاد و اداره می کند و هدف اصلی اش سود آوری و رشد است. مشخصه اصلی این نوع کارآفرینی، نوآوری می باشد. (احمدپور داریانی،1381)

2- کارآفرینی سازمانی: فرایندی است که طی آن کارآفرین، تحت حمایت یک سازمان، فعالیت های کارآفرینانه خود را به ثمر می رساند. کارآفرین سازمانی فردی است که در سازمانهای بزرگ، مانند یک کارآفرین مستقل فعالیت می کند و فعالیت او ایجاد واحدهای جدید در سازمان، ارائه محصولات، خدمات و فرایندهای جدید است که شرکتها را به سوی رشد و سودآوری سوق می دهد. (الوانی و دیگران، 1388)

کارآفرینی سازمانی، فرآیندی است که در آن محصولات یا فرآیندهای نوآوری شده از طریق القا و ایجاد فرهنگ کارآفرینانه در یک سازمان از قبل تأسیس شده، به ظهور می رسند. به بیان دیگر؛ فعالیتهـای کارآفرینانـه فعالیت هایی است که از منابـع و حمـایت سازمانی به منظور دستیابی به نتایج نـوآورانه برخـوردار می باشد.

مطلب مرتبط :   سوالات پیام نور

مطالعه ادبیات کارآفرینی نشان می دهد که کالینز و مور در سال 1970 اولین محققانی بودند که در مطالعات خود بین کارآفرینان مستقل و سازمانی تمایز قایل شدند و عنوان کردند که کارآفرینان مستقل سازمانهای جدید را به طور مستقل به منصه ظهور می رسانند. (صافی،1376)

کارآفرینی سازمانی در نظر دارد تا رفتارهای کارآفرینی میان یک سازمان را ارتقا و بهبود بخشد. کارآفرینی سازمانی از مفاهیم مدیریت استفاده می کند در حالی که یک سبک رفتاری ترتیب می دهد که با
سازمان های اداری در چالش است و آنها را تشویق به نوآوری می‌نماید.

همچنین مسئولیت رونق بخشیدن، بهبود و نوآوری را در میان سازمان ها از طریق بررسی فرصت‌های جدید بالقوه شناخت علمی ساختن بهره برداری و تبلیغات محصولات و خدمات جدید به عهده دارد.

از مطالب بالا می توان کارآفرینی سازمانی را این گونه تعریف کرد: تلاش در جهت ارتقای نوآوری از یک دیدگاه سازمان دهی شده داخلی از طریق ارزیابی فرصت های جدید بالقوه، تنظیم منابع بهره برداری و جنبه تجاری دادن به فرصت های گفته شده. لازم به ذکر است که کارآفرینی سازمانی می تواند متقابلاً
به جای کارآفرینی درون سازمانی به کار برده شود. (الوانی و دیگران، 1388)

 

ب) گروهی

1- کارآفرینی مشارکتی: فرایندی است که یک سازمان طی می کند تا همه افراد آن به کارآفرینی تشویق شده و تمام فعالیت های کارآفرینانه فردی وگروهی به طور مستمر، سریع و راحت در آن انجام پذیرد. در این فرایند هر یک از کارکنان در نقش کارآفرین انجام وظیفه می کنند. (سعیدی کیا، 1389)

2- کارآفرینی اجتماعی: کارآفرینی اجتماعی، زمینه نو ظهوری است که شامل سازمان های غیر انتفاعی است. این سازمان ها افراد را درشروع کسب و کارهای انتفاعی یاری می‌دهند و برای ایجاد نقدینگی و ارزش اقتصادی، از منابع در دسترس به گونه ای خلاقانه برای موضوعات اجتماعی استفاده می‌کنند. (الوانی و دیگران، 1388)

مطلب مرتبط :   اگه دچار غم و غصه هستین، یکی از این ۱۴ فیلم رو حتما ببینین 

امروزه کارآفرینی اجتماعی، علیرغم اینکه کمتر از سه دهه از پیدایش آن می گذرد، به طور فزاینده ای در زمینه حل مسائل اجتماعی مانند کاهش مستمر بهداشت عمومی، مشکلات فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و آموزشی ناشی شده از فقر دراز مدت به کار می آید.

کارآفرینی اجتماعی فرایندی است که در جریان آن، افراد و گروه ها و بخش های اجتماعی به طور داوطلبانه کار می کنند تا از دارایی های اجتماعی که بدون استفاده مانده ارزش آفرینی کنند و فرصت های ناشی از آنها را تشخیص دهند؛ در اجتماعات افراد گردهم می آیند تا از طریق همکاری و همیاری دو جانبه مسائل اجتماعی را حل کرده، سرمایه اجتماعی را بر پایه اعتماد ایجاد کرده و با استفاده از این سرمایه، ظرفیت
با دوام برای پرداختن به موضوعات تدارک ببینند.

کارآفرینی اجتماعی فرایند پویا و به طور گسترده غیرقابل پیش بینی است که در طی آن در محیط های اجتماعی کارهای مبتنی بر نیازها و ارزش های اجتماعی انجام می گیرد. (علی میری، 1385)

جدول زیر، انواع کارآفرینی را با توضیح مختصری از هر یک از آنها نشان می دهد: (احمدپور داریانی و مقیمی، 1385)

جدول 2-2: انواع کارآفرینی

صاحبنظران غایت و هدف انواع کارآفرینی
بورث و همکاران(2006) گسترش اثرات سودمند اقدامات کارآفرینانه از طریق شبکه ها در سراسر سازمان کارآفرینی توزیع شده
مارشال(1980)، مایسز(1919)، نایت(1921)، شومپیتر(1934)،

شان و نکاتاماران(2000)

خلق سود تحت شرایط سود و عدم اطمینان کارآفرینی اقتصادی
ایساک(1997)،

اشالتگر و پترسون(2001)، شاپر(2002)، اشالتگر(2002)،

دین و مک مولن(2007)، یورک و نکاتاماران(2007)

خلق ارزش در قلمرو محیطی کارآفرینی محیطی یا بوم شناسی
پردو و مک لین(2006)، ویراواردنا و مورت(2006)،

تامپسون و دیگران(2000)، کانون(2000)، دیس(1998)

خلق سرمایه اجتماعی و ارزش های اجتماعی کارآفرینی اجتماعی
دیس(2005)،

عکس و دانا(2001)

باز توزیع ثروت برای بهبود جامعه کارآفرینی خیریه ای

 

ادامه جدول 2-2: انواع کارآفرینی

صاحبنظران غایت و هدف انواع کارآفرینی
دین و مک مولن(2007)، کوهن و وین(2007)، کاسیکیس و کایرگیدو(2007) خلق ارزش های اقتصادی، اجتماعی و محیطی
به صورت توأمان
کارآفرینی پایدار
ماگویر و همکاران(2004)، بوکسنبام و باتیلانا(2005)، دوادو(2005) تغییر وضع موجود با استفاده از فرصت های آینده در قالب یک مؤسسه یا سازمان کارآفرینی تأسیسی
ون دی ون(1993)،

هیت و همکاران(2002)، گاث و گینزبرگ(1990)، میلر(1983)،

کاوین و مایلز(1999)

نوسازی و نوآوری استراتژیک در درون سازمانی
که قبلا تأسیس شده است.
کارآفرینی سازمانی یا درون سازمانی
موریس و جونز(1999)، بای گریو(1989)، کلمان(2005)، فلدمن(2005)، ابرتز(1992) خلق ارزش برای شهروندان در سایه خدمات رسانی مضاعف کارآفرینی دولتی
هیت و همکاران(2001)، ایرلند و همکاران(2003) کشف و بهره برداری از فرصت ها برای خلق مزیت رقابتی جهت جامع الاطراف شدن شرکت کارآفرینی راهبردی
استارچر(2002) توجه به پیامدهای محیطی و اجتماعی و همچنین اطمینان حاصل نمودن از موفقیت شرکت به صورت توأمان در شرایطی که ذینفعان متعددی وجود دارد. کارآفرینی پاسخگو

 

مطلب مرتبط :   تعریف عملکرد شغلی و عوامل موثر بر ان