معرفی کارت امتیازی متوازن

کارت امتیازی متوازن یک ابزار مدیریت است که با مجموعه‌ای جامع از سنجه‌ها به مدیران ارشد اجازه می‌دهد تا نحوه پیشرفت اهداف استراتژیک سازمان را ارزیابی نمایند (اسمیت، 1389 : 179)

کارت امتیازی متوازن از سنجه‌های مرسوم و سنتی مالی استفاده می‌کند. اما سنجه‌های مالی داستان رویدادهای گذشته را بازگو می‌کنند، داستانی کافی برای شرکت‌های عصر صنعتی که برای آنها توانایی سرمایه‌گذاری بلند مدت و روابط با مشتری برای موفقیت ضروری نبود. اما این سنجه‌های مالی، برای هدایت و ارزیابی سفری که آن شرکت‌های عصر صنعتی باید برای ایجاد ارزش آینده از طریق سرمایه‌گذاری روی مشتریان، تامین‌کنندگان، کارکنان، فرآیندها، تکنولوژی‌ها و ابداعات طی کنند، کافی نیست (کاپلان، نورتون، 1996 : 7).

یک کارت امتیازی متوازن که خوب طراحی شده باشد، باید قادر به توصیف استراتژی‌های شما از طریق اهداف و سنجه‌هایی که انتخاب نموده‌اید باشد. باتوجه به یافته‌های کاپلان و نورتون، شرکت‌های موفق برای ارزیابی عملکردشان، نه‌تنها سنجه‌های مالی را مورد استفاده قرار می‌دهند، بلکه سازمان خود را براساس سه منظر دیگر یعنی مشتری، فرآیندهای داخلی و یادگیری و رشد نیز ارزیابی می‌کنند. شرکت‌ها در هریک از این

چهار منظر، اهداف اصلی و فرعی خود برای ارزیابی موفقیت در هر منظر و سنجه‌ها را تعیین می‌کنند و اهداف کمی برای هر چهار منظر برای دوره مشخص، تعیین می‌کنند. سپس اقدامات اجرایی و اولیه برای دستیابی به این اهداف و برنامه‌ها، برنامه‌ریزی و اجرا می‌شود. این فرآیند در شکل 2 نمایش داده شده است (پور‌عیسی و همکاران،

چهار منظر، اهداف اصلی و فرعی خود برای ارزیابی موفقیت در هر منظر و سنجه‌ها را تعیین می‌کنند و اهداف کمی برای هر چهار منظر برای دوره مشخص، تعیین می‌کنند. سپس اقدامات اجرایی و اولیه برای دستیابی به این اهداف و برنامه‌ها، برنامه‌ریزی و اجرا می‌شود. این فرآیند در شکل 2 نمایش داده شده است (پور‌عیسی و همکاران، 2013: 975)

مطلب مرتبط :   قانون پارتو یا قانون 20 – 80

تومورا (2006) نسل‌های کارت امتیازی متوازن را به شرح زیر ذکر نموده است:

  • نسل اول کارت امتیازی متوازن (اوایل دهه 1990) : «ابزار ارزیابی چند وجهی»
  • نسل دوم کارت امتیازی متوازن (اواسط دهه 1990) : «ابزار مدیریت بالا به پایین»
  • نسل سوم کارت امتیازی متوازن (اوایل دهه 2000) : «ابزار تولید دانش و روابط استراتژیک» (براساس نقشه استراتژی)
  • نسل چهارم کارت امتیازی متوازن (سال 2006) : «ابزاری فراتر از قانون[1]SOX» (ایجاد تعادل بین استراتژی سوددهی و استراتژی کنترل داخلی : کارت امتیازی متوازن برای SOX)

پرکینز و همکاران (2014) جهت ارائه چارچوبی جهت توصیف تفاوت‌های نسل‌های مختلف کارت امتیازی متوازن، شرح مفصلی از انواع مختلف BSC و تفاوت‌های انها را در مقاله خود آورده و بررسی نموده‌اند.

تحلیل مطالعات نشان داده شده در جدول 1 به‌صورتی روشن و واضح در شناسایی نسخه‌های مختلف از مفهوم کارت امتیازی متوازن به ما کمک می‌کند.

[1]  قانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰2 که ۳۰ ژوئیه ۲۰02 به امضای جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور آمریکا رسید. این قانون، استانداردهای جدید یا بهبود یافته‎ای را برای هیئت مدیره‎ها و مدیران شرکت‎های عام، و موسسات حسابداری عمومی آمریکا مقرر کرده است. طبق این قانون، مدیران ارشد شرکت‎های عام آمریکا مکلفند شخصاً درستی اطلاعات مالی شرکت را گواهی کنند. هم‌چنین، جریمه‎های سنگین و جدی‎تری نیز برای فعالیت‎های مالی متقلبانه مقرر شده است. (Wikipedia

در طول مدت توسعه کارت امتیازی متوازن، سه نسل اصلی و تعدادی نسخه‌های فرعی یا بازنگری شده[1] می‌توان مشاهده نمود که دانشگاهیان و متخصصان جهت پاسخ به اهدافشان در BSC تغییراتی داده‌اند. (پرکینز و همکاران، 2014 : 154)

مطلب مرتبط :   تجارب برتر تربیتی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98

اسپکباچر[2]، بیشوف[3] و فایفر[4]، در پژوهش خود که در مقیاسی وسیع با بازخور بالا در شرکت‌های آلمانی صورت گرفت، سه نوع مختلف BSC یافتند. نوع یک که یک چارچوب خاص چند بعدی برای اندازه‌گیری عملکرد استراتژیک است، ترکیبی از اقدامات استراتژیک مالی و غیر مالی است. نوع دو که همان نوع یک است به اضافه توصیف استراتژی با استفاده از روابط علی و معلولی. نوع سه که BSC نوع دو است، با تعریف اهداف، برنامه اقدام[5] ، نتایج و ارتباط دادن انگیزه با BSC، استراتژی را اجرا می‌نماید. مشاهده شد 50% شرکت‌های بررسی شده که از BSC استفاده می‌کنند، با BSC نوع یک، 21% با BSC نوع دو و 29% با BSC نوع سه کار می‌کنند (مولمن، 2007).

جدول 2-1- سیر تحول کارت امتیازی متوازن (پرکینز و همکاران، 2014 : 155)

سل سوم BSC BSC 3.1 کوبولد و لاوری (2002) کاهش تعداد منظرهای مورد استفاده      
BSC 3.0 لاوری[1] و کوبولد[2] (2004) اضافه شدن بیانیه مقصد[3] تمرکز بیشتر بر مدل ارتباطات استراتژیک و تمرکز کمتر بر سنجه‌های مشخص    
نسل دوم BSC BSC 2.1 کاپلان و نورتون (2004 الف،ب) توسعه بیشتر نقشه استراتژی چگونه دارایی‌های نامشهود می‌توانند عملکرد فرآیندهای داخلی حیاتی را تعیین کنند رویکرد پایین به بالا  
BSC 2.0 کاپلان و نورتون (2000) معرفی نقشه استراتژی چگونه دارایی‌های سازمان می‌توانند به خروجی‌های عملکرد تبدیل شوند معرفی دارایی‌های نامشهود رویکرد ابشاری بالا به پایین
نسل اول BSC BSC 1.2 کاپلان و نورتون (1996 ب) ارتباطات استراتژیک بین اهداف استراتژیک BSC به عنوان بخشی از یک هسته سیستم مدیریت عملکرد  
BSC 1.1 کاپلان و نورتون (1996 الف) دادن وزن بیشتر به اهداف مشخص و زمانبندی برای رسیدن به انها تمرکز بر استراتژی: چهار فرآیند مدیریت استراتژی معرفی رابطه علت و معلولی[4] ارتباطات استراتژیک بین سنجه‌ها
BSC 1.0.1 کاپلان و نورتون (1993) اغاز تمرکز بر استراتژی ارائه یک راهنما برای چگونگی ایجاد BSC معرفی اهداق استراتژیک  
BSC 1.0 کاپلان و نورتون (1992) ترکیب سنجه‌های مالی و غیر مالی تعامل بین 4 منظر مختلف عملکرد سازمان تعدادی سنجه‌های متوازن شده  
    توسعه در سال

( …)

مشخصه‌ها (…)      

 

 

 

مطلب مرتبط :   هوش هیجانی چیست؟