متن کامل پایان نامه شرکت های سهامی

بازرگانی از دست دادند. حال آنکه در سال 1868 ، تراست به عنوان یکی از انواع سرمایه گذاری جمعی ظهور دوباره ای یافت. علت این امر آن بود که در طی دوره مزبور، (1855-1825) طبقه بازاری ها، توسعه بیشتری یافتند و همین امر موجب به تصویب رسیدن قانون مسئولیت محدود 1855 گشت(J.F.Wilson,1995:48).
در این دوره تلاش جهت رسیدن به مسئولیت محدود شرکتها اقدامی بود جهت برقراری مساوات میان اقشار مختلف توده ها.چون حداکثر فرصت در اختیار طبقات کارگر گذاشته می شد تا آنها بتوانند در جهت منافع خودشان دست به تجربه محدود سرمایه گذاری بزنند. از این رو، به تصویب رسیدن قانون مسئولیت محدود 1855 که قاعده محدود بودن مسئولیت را به تمامی شرکت های سهامی تسری می داد، مسلماً نه تنها به معنای « آزاد سازی شرکت های سهامی» بود بلکه همچنین نوید شکل گیری طبقه جدیدی از سرمایه گذاران در زمینه ی خرید و فروش برگه های سهام را نیز به همراه داشت. قانون مسئولیت محدود 1855، وقتی لغو شد لکن یک سال پس از آن دوباره مجدداً به تصویب رسید. در سال 1862 یک قانون تلفیقی به تصویب رسید. با توجه به اینکه مسئله مسئولیت محدود به خوبی حل شده بود، لذا شرکت های به ثبت رسیده به عنوان نهاد سرمایه گذاری جمعی، جذابیت خاصی پیدا نمودند. در اسکاتلند نخستین شرکت های سرمایه گذاری در سال 1860 و در انگلستان در سال 1863 بوجود آمدند. ماهیت حقوقی این شرکت ها تفاوتی با شرکت های به ثبت رسیده ای که درگیر فعالیت تجاری بودند نداشت. علت شکل گیری این شرکت ها متنوع سازی ریسک سرمایه گذاران بود.

در نیمه نخست دهه 1860، انگلستان شاهد موج عظیم شکل گیری بانک های سهامی مشترک و شرکت های تأمین و تنزیل بود که هر یک به نوبه خود مشوق و حامی شرکت هایی محسوب می شدند که در زمینه هایی از قبیل تولیدات صنعتی، تجارت، هتل داری، ساختمان، بیمه و معادن شکل گرفتند. دامنه گسترده شکل گیری شرکت ها به گونه اجتناب پذیری تشدید کننده هول و هراسی بود که در دهم می سال 1866 با ورشکستگی شرکت با مسئولیت محدود اور اند گارنی به وقوع پیوست و به جمعه سیاه معروف شد. هیچ ورشکستگی ای نتوانسته بود تا به این اندازه اعتبارات مالی را متزلزل سازد. به دنبال ان بلوای بی سابقه ای در مرکز اقتصادی لندن (سیتی ) صورت پذیرفت. ظرف مدت یک هفته چندین بانک ورشکست شدند شماری از شرکت های اعتباری جدید التأسیس از صحنه فعالیت تجاری محو شدند. در کل شرکت های مالی جدید التأسیس شدیدترین زیان ها را از تأثیرات بوجود آمده متحمل شدند.
بحث مسئولیت محدود به یکباره وجهه خود را از دست داد. چرا که این عامل منجر به وقوع و تشدید هول و هراس به وجود آمده، شده بود. به یکباره مخالفت شدید همگانی علیه شرکت های سهامی شکل گرفت. اما دو سال پس از آن به رغم وجود چنین پیش زمینه ای، نخستین یونیت تراست به نام تراست ممالک خارجه و مستعمرات در سال 1868 شکل گرفت. از مجموع 7,056 شرکتی که از سال 1846 به بعد شکل گرفته بود، تا بدان زمان تنها 2,967 شرکت باقی مانده بود. انزجاری که از شرکت بوجود آمده بود در نوع سرمایه گذاری های اصلی تراست در آن زمان بوضوح منعکس بود. سرمایه گذاری های مزبور صرفاً موارد زیر را شامل می شد. سرمایه گذاری با نرخ بهره ثابت و نرخ بهره ثابت تعهد شده حسب گرایش سرمایه گذاران آن دوره، به نظر می رسید ثابت بودن نرخ بهره می تواند آنها را از مخاطرات «مسئولیت محدود»، «شرکت سهامی» و «سود سهام» مصون بدارد. از این رو، به انصاف می توان گفت که ظهور نخستین یونیت تراست ها مرهون این تصور غلط بوده که مفهوم مسئولیت محدود را زیانبار می دانستند. با توجه به نگاه منفی که سرمایه گذاران از نام شرکت داشتند، عموم مردم به یک باره شرکت ها را خیلی پر ریسک تلقی نموده و همین تلقی موهوم باعث شد شرکت ها متضرر شوند. و علی رغم اینکه ریسک عاملی بود که به نظر می رسید چه شرکت های سرمایه گذاری و چه یونیت تراست ها می توانستند با ایجاد تنوع از آن بکاهند، یونیت تراست را به عنوان جایگزین انتخاب نمودند. البته این یونیت تراست ها در وهله اول از نوع ثابت بودند.
مراجعه به سوابق قضایی به دست آمده در گزارشات حقوقی حاکی از وجود شباهت میان یونیت تراست و شرکت مصالحه ای دارد. امانت نامه (سند تولیت) یونیت تراست به شکل یک سند توافق متقابل تنظیم می شد. مدیریت تراست در دست اعضای هیأت امنا بوده است که ذیل شرایط تصریح شده بخصوصی این اختیار به آنها داده شده بود که دارایی های موجود را به فروش برسانند. با توجه به ثابت بودن سرمایه گذاری های اصلی خواسته شده از این تراست ها به نظر می رسد که چندان نیازی به وجود « نهادی» شبیه هیأت مدیره وجود نداشته است. یونیت تراست ها از تمامی جهات به منزله ی سهام محسوب می شدند. نحوه انتشار یونیت ها عیناً مشابه روش انتشار عمومی سهام بود. مبادله واحدها در بورس اوراق بهادار صورت می گرفت. این تشابه نباید این واقعیت را نفی کند که در امانت نامه یونیت تراست، پیش بینی می شد که نهایت امر، واحدها می بایست باز خرید می شد. با توجه به اینکه یونیت تراست ها هنوز نوپا بودند، فرآیند باز خرید آنها با دشواری ها و پیچیدگی های بسیاری روبرو بود. هر چند این باز خریدها، مهمترین وجه تمایز یونیت تراست ها از سهام شرکتهای سهامی محسوب می شد.چرا که در شرکت های سهامی فرض بر این بود که فعالیت بطور نامحدودی ادامه پیدا می کند. لذا امکان باز خرید سهم تعریف نمی شد، اما بارزترین مشخصه این گونه یونیت تراست ها، نه ویژگی حقوقی آنها، بلکه نرخ بازده بالایی بود که تعهد می کردند. این گونه یونیت تراست ها توانستند ابتدا با موفقیت چندین دوره سودهای وعده داده شده را پرداخت کنند اما پس از آن برخی از آنها نتوانستند به این وعده خود جامه عمل بپوشانند. از اینجا طرح دعاوی مطرح شد. قبل از آنکه هر یک از یونیت تراست ها و یا شرکت ها بخواهند به لحاظ مشخصه های حقوقی با یکدیگر دست و پنجه نرم کنند، یونیت تراست قبلاً تمامی زمینه های تجاری خود را به منزله یک نهاد سرمایه گذاری به شرکت باخته بود. مقارن چنین زمانی، بیش از یک دهه از بلوای سال 1866 گذشته بود و فهم بهتری از مفهوم مسئولیت محدود ایجاد شده و شرکت نیز لزوماً پایه های خودش را به عنوان یک ابزار جذاب تجاری تقویت و تثبیت نموده بود. (Gary,2014:386)
گفتارچهارم- سالهای دهه 1930 و بعد از آن ؛ تکامل یونیت تراست ها
با غلبه مجدد رشد شرکتها بر تراستها، شرکت های سرمایه گذاری دائماً در حال توسعه بود و روند رشد مزبور تا پایان چنگ جهانی اول ادامه داشت. پس از جنگ جهانی اول، شرکت های سرمایه گذاری که مجبور بودند به طور کامل جهت سرمایه گذاری های خود از اوراق قرضه با نرخ سود ثابت یا سهام ممتاز به سرمایه گذاری در سهام شرکت های آمریکایی تغییر بدهند. به تدریج با افزایش فعالیت های تجاری در آمریکا، تأثیر گذاری آنها هم در این زمینه حائز اهمیت شد. لذا در اصل خاستگاه ظهور شکل مدرن یونیت تراست های موجود در انگلستان نیز در ایالات متحده امریکا شکل گرفت. بین سالهای 1929-1925، شرکتی، ذیل نام «شرکت سرمایه گذاری»، شکل غالب سرمایه گذاری جمعی در آمریکا بود. شرکت های سرمایه گذاری مزبور بسیار سفته باز و خیلی پرریسک بودند. در بسیاری از موارد، این گونه شرکت ها از سوی مؤسسینی شکل می گرفتند که می خواستند بوسیله آن از شر سهام های نا مناسب خود خلاص شوند. زمانی که بحران اکتبر 1929 و رکود بزرگ از راه رسید، قیمت سهام چنین شرکتهای سرمایه گذاری ای، بشدت سقوط کرد. هنوز خیلی از آن زمان نگذشته بود که سرمایه گذاران زیانهای خودشان را به سوء تدبیر و سوء استفاده در مدیریت چنین شرکت هایی نسبت می دادند. و از آن جهت به یونیت تراست های سرمایه گذاری روی آوردند که سازمان مدیریت شرکتها در آنها وجود نداشت. همچنین از آنجا که در این گونه یونیت تراست های سرمایه گذاری ذیل توافقی فیمابین شرکت مدیریت، و یک امین، اداره می شد، لذا به آن معمولاً به منزله یک تراست قرار دادی نگاه می کردند. ذیل توافق مزبور متناسب با اوراق بهادار سرمایه گذاری شده، البته به یک نسبت ثابت ،اوراق گواهی مشارکت صادر می شد. ایده شکل گیری چنین یونیت تراست هایی آن بود که موارد اصلی سرمایه گذاری ها، کمابیش ثابت و معین محسوب می گشت و مدیریت آن، آزادی عمل چندانی جهت تغییر آنها نداشت. از این رو بود که به دنبال بحران 1929 ، یونیت تراست های مزبور جذابیت پیدا کردند.
شمار یونیت تراست های مزبور در تابستان 1931 به اوج خود رسیده بود، زمانیکه احساس شد که رکودی که دامنگیر ایالات متحده شده است بیشتر از یک رکود سطحی است. سقوط قیمت اوراق بهادار عمده در قیمت های مربوط به این تراست های ثابت نیز انعکاس یافته بود. بنابراین زمان آن رسیده بود که پاندول تغییرات به سمت آن دسته ابزارهای سرمایه گذاری ای بر گردد که مدیریت در آن به گونه تخصصی تری مطرح بود. لذا یونیت تراست های «انعطاف پذیری» در آمریکا شکل گرفت که در آن به شرکت مدیریت این اختیار داده می شد که حسب صلاحدید خودش، پرتفوی اصلی را تغییر بدهد. نخستین تراست ثابت انگلیسی ذیل سند تولیتی به تاریخ 22 آوریل سال 1931 تأسیس شد که شرکت با مسئولیت محدود اوراق بهادار شهرداری، شرکت مدیر و بانک لوید امین آن محسوب می شدند. سند تولیت مزبور بر مبنای سند تولیت تراست ثابت سرمایه گذاران آمریکا، البته در کنار اعمال پاره ای اصلاحات، تنظیم شد. علی الخصوص اینکه ذیل مفاد سند تولیت مزبور، شرکت مدیریت متعهد می شد، واحدهای صادر شده را به قیمتی متناسب با ارزش سرمایه گذاری های اصلی باز خرید نماید.
از نظر تحلیل حقوقی می توان گفت که چنین شکلی از تراست در مقایسه با تراست های سرمایه گذاری قرن قبل از آن، ساختار بدیع و نو ظهوری را ارائه می داد. این نخستین باری بود که یک تراست از طریق صورت پذیرفتن قرار دادی فیمابین مدیریت حرفه ای و طرف امین شکل می گرفت. در این شکل جدید از یونیت تراست، این امکان برای صاحب یک واحد فراهم آمده بود که وی بتواند آنرا به ازای دارایی های اصلی متعلق به آن یونیت تراست مزبور واگذار نماید. به دنبال ظهور یونیت تراست های ثابت، یونیت تراست های انعطاف پذیر، بتدریج بوجود آمده و به جای یونیت تراست های ثابت را گرفتند.
از این رو، دقیقاً ظرف فاصله زمانی کوتاه پنج ساله، یونیت تراست ها به شکل امروزی خود درآمدند. در این میان یکسری مشخصه های اساسی ممتازی نیز وجود داشت که در به توفیق رسیدن آن دخیل بودند. پیش از همه اینکه، ظهور یونیت تراست، در راستای ارائه شکل بدیل دیگری از شرکت، صورت نگرفته بود. چرا که در سال 1931 که یونیت تراست برای نخستین بار معرفی شد، مفهوم شرکت دیگر کاملاً جا افتاده بود و شرکت های سرمایه گذاری از طوفان سهمگین بحران اقتصادی به سلامت گذشته بودند. موفقیت یونیت تراست بیشتر مرهون این واقعیت بود که توانسته بود نقطه ضعفی را که شرکت نتوانسته بود آن طور که باید آنرا رفع نماید، یعنی مسئله نقد شوندگی را حل کند.
حقیقتاً تا آن زمان برگه های سهام به سهولت در بازار سهام، قابل انتقال بودند و سرمایه گذاران می توانستند به راحتی سرمایه گذاری های خود را به پول نقد تبدیل کنند. اما این تبدیل تنها به قیمتی بود که عرضه و تقاضا آنرا تعیین می کرد و مبتنی بر ارزش دارایی های اصلی شرکت نبود.

در نخستین یونیت تراست، مدیریت، متعهد شد، واحدها را به قیمتی معادل ارزش دارایی های اصلی باز خرید نماید. از این رو سرمایه گذار می توانست صرفاً با در نظر گرفتن هزینه و سود های انجام شده از سوی شرکت مدیریت، هر زمانی که می خواست، یونیت ها را به قیمتی که می دانست معادل بهای واقعی دارایی های اصلی است به مدیریت بفروشد. به این ترتیب یونیت تراست امتیازی را ذیل قابلیت باز خرید بودن واحدها به سرمایه گذاران خود می داد که شرکت نمی توانست چنین خصوصیتی در ساختار خود داشته باشد. خلاصه کلام اینکه، یونیت تراست هم انتقال پذیری و هم قابلیت باز خرید را فراهم می آورد، حال آنکه سهام شرکتها اگر چه که انتقال پذیر بودند، لکن بازخرید نمی شدند.(Sin kam,2002:81)

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مبحث دوم: پیشینه صندوق های سرمایه گذاری در آمریکا
برخی معتقدند منشأ تشکیل صندوق های سرمایه گذاری در شکل فعلی آن به کشور ایالات متحده آمریکا باز می گردد.. هرچند اذعان دارند که تا پیش از دهه 1920، پیشینه صندوق های سرمایه گذاری را می توان در انواع مختلف شرکتهایی که در اروپا در قرن نوزدهم با هدف گردآوری سرمایه های کوچک و سرمایه گذاری در طرح های گوناگون ایجاد شدند جستجو کرد.(سلطانی،1390: 196)
گفتاراول- سالهای 1862 تا 1920
تصویب قانون شرکتهای سهامی در سال 1862 و 1867 به سرمایه گذاران اجازه داد که برای اولین بار در سود مؤسسات سرمایه گذاری سهیم باشند و مسئولیت آنها محدود به میزان سرمایه گذاری انجام شده در شرکت باشد. به فاصله کوتاهی پس از سال 1868، قانون تراست دولتهای خارجی و مستعمراتی در لندن شکل گرفت. قانون تراست، زیر بنای تشکیل صندوق های سرمایه گذاری را پایه گذاری کرد. براساس این قانون سرمایه گذاران می توانستند از ابزارهای متعدد مالی به عنوان مزایای نظام سرمایه داری استفاده نمایند. این قانون موجب شد تا علاوه بر سرمایه گذاران بالقوه حقیقی و حقوقی، سرمایه های زیادی از انگلستان و اسکاتلند نیز جذب بازارهای مالی شوند.(احمدپور وهمکاران،1380: 25) در آمریکا، در سال 1889 اولین صندوق سرمایه گذاری مشترک با نام صندوق سهام نیویورک تأسیس و پس از آن صندوق های با سرمایه بسته دیگری در دیگر شهرها تشکیل گردید که از آن جمله می توان به تأسیس صندوق داراییهای خصوصی بوستوندر سال 1893 و شرکت اوراق بهادار ریل وی و لایت در سال 1904 اشاره نمود.
گفتاردوم- سالهای 1920 تا 1940
تا قبل از جنگ جهانی اول آمریکا کشوری بسیار مقروض بود و سرمایه گذاری داخلی آن تنها توسط معدود افرادی ثروتمند در صندوق ها صورت می گرفت. اما جنگ جهانی اول روابط بین آمریکا و اروپا را تغییر داد. این جنگ به عنوان نقطه عطفی در اقتصاد آمریکا محسوب شد، بطوریکه به تغییر رابطه طلبکار بدهکاری که تا قبل از آن بین اروپا و آمریکا بود انجامید. این جنگ که به نابودی بسیاری از صنایع محلی و مادر در اروپا انجامید فرصت بسیار مناسبی را برای توسعه صنایع در آمریکا فراهم نمود به صورتی که در سال های 1920 تا 1921 اقتصاد آمریکا وارد مرحله رشد عجیبی شد و سرمایه گذاران آمریکایی تمایل پیدا کردند تا وجوه خود را علاوه بر سهام شرکتهایی که به طور مستقیم به فعالیتهای تولیدی می پردازند به خرید سهام صندوق هایی که به سرمایه گذاری در شرکت های دیگر می پردازند، اختصاص دهند. نخستین صندوق سرمایه گذاری با سرمایه متغیر نیز به نام تراست سرمایه گذاری ماساچوست در سال 1924 تأسیس شد. در سال 1929 که رکود سنگینی بر آمریکا و بورس آن حاکم شد، بازدهی صندوق های با سرمایه ثابت که حدود 47 درصد بود به منفی 25 درصد رسید، در حالی که سرمایه گذاران صندوق ای با سرمایه متغیر با زیان کمتری مواجه شدند.
گفتارسوم- سالهای 1940 به بعد
از سال 1932 دولت آمریکا با تلاش در جهت شناسایی عوامل رکود اقتصادی، دلایل ناکارآمدی صندوق های مشترک و فراهم سازی راهکارهایی جهت جلوگیری از وقوع حوادث مشابه، قانون بازار اوراق بهادار مصوب 1933، قانون بورس اوراق بهادارصوب 1934، قانون شرکت های سرمایه گذاری مصوب 1940 و قانون مشاوران سرمایه گذاری مصوب 1940 را به تصویب کنگره رسانید». این قوانین هر یک موضوع خاصی را مورد قانونگذاری قرار می داد. بدین صورت که قانون بازار اوراق بهادار 1933، برای هرگونه عرضه عمومی اوراق بهادار قانون گذاری نموده و هر کس را که می خواست اوراق بهادار را در معرض عمومی به فروش رساند ملزم می نماید تا آن اوراق بهادار را به ثبت برساند و به هرگونه سرمایه گذار احتمالی شرح حال مختصری

مطلب مرتبط :   پایان نامه حقوق : توازن اجتماعی

دیدگاهتان را بنویسید