قدرت چیست؟

دانلود پایان نامه

قدرت عضلانی، توانایی یا ظرفیت یک عضله یا گروهی از عضلات برای وارد کردن بیشترین نیرو در برابر یک مقاومت خاص می باشد، که به عوامل مختلف عضلانی، عصبی و مکانیکی بستگی دارد. بدیهی است که این تعریف از قدرت، بیشترین قدرت را مورد توجه قرار می دهد و میتواند برای انواع انقباض های عضلانی (ایزوتونیک،اسنتریک و ایزوکنتیک) معنی دار باشد و برحسب مقدار مطلق (کیلوگرم، نیوتن) یا مقدار نسبی (کیلوگرم یا نیوتن بر وزن بدن یا بر وزن عضله) مطرح شود (هی وارد و اچ، 1991).

 

2-26-1 نسبت قدرت به وزن بدن

این تفاوت میان ورزشکاران سنگین وزن وسبک وزن از ارتباط بین قابلیتهای نیروی عضلانی و سطح مقطع عضله محسوب می گردد که با مجذور (مربع) خطی ابعاد بدن ارتباط دارد. همچنین حجم عضلانی و توده عضلانی با هم متناسب هستند و با مکعب (توان سوم) ابعاد بدن ارتباط دارند. بنابراین توده بدن افراد در مقایسه با قدرت به نسبت سریعتر افزایش می یابد، در صورت یکسان در نظر گرفته شدن نسبتهای وزن بدن بر اساس هر کیلوگرم از وزن بدن، ورزشکاران سبک وزن تر به نسبت از لحاظ قدرت از ورزشکاران سنگین وزن قوی تر می باشند (نسبت قدرت به وزن بدن). از مقایسه ورزشکاران با جثه های متفاوت شاخصی بدست خواهد آمد که به وسیله آن می توان اجرای واقعی شخص ورزشکار را مورد ارزیابی قرار داد. بدین صورت که نسبت وزنه جابجا شده به وزن بدن به نفع ورزشکار سبک وزن ترخواهد بود چرا که کاهش نسبت قدرت به وزن همواره با افزایش اندازه بدن مورد سنجش قرار نمی گیرد. از تقسیم وزنه جابجا شده به وزن بدن به منظور کاستن از تفاوتهای اندازه بدنی است و روشن است که ورزشکاران میان وزن (متوسط) بیشتر بهره مند شوند (سیاه کوهیان و همکاران، 1391).

آموزش و یادگیری تکنیکهای ورزشی بر سطح قدرت مبتنی است. قدرت به فاکتورهایی همانند فعالیت سیستم عصبی مرکزی، بخش فیزیولوژیکی عضله و فرآیندهای بیوشیمیایی عضلانی و به اراده و تمرکز حواس شخص ورزشکار بستگی دارد. از لحاظ بیوشیمیایی، میزان قدرت انقباضات عضلانی و به ویژه تکانه عصبی، و مسیر انتقال این تکانه ها و عمل آدنوزین تری فسفات ATP   و عمل اکتین و میوزین در عضله وابسته است. حجیم شدن عضلانی (هیپرتروفی عضلانی) در نتیجه تمرینات قدرتی بوجود می آید.

تمرینات قدرتی به عوامل ذیل بستگی دارد:

  • فراخونی یا بسیج همزمان حداکثر واحدهای حرکتی –عصبی- عضلانی
  • اعمال حداکثر تمرکز حواس برروی اجرای تمرینات
  • توسعه و پرورش بخش فیزیولوژیکی عضلانی (هیپرتروفی عضلانی)
مطلب مرتبط :   چند نکته که قبل از خرید آینه دستشویی و حمام باید به آنها توجه کنید

در دو مورد فوق فراخوانی سیستم عصبی رخ می دهد و با تحریک یا انقباضات بیشینه حاصل می گردد. پس بنابراین توجه به این نکته که در تمرینات قدرتی از حداکثر وزنه با توجه به قابلیت های فردی و با تعداد تکرار کم بهره جست (یک تا سه تکرار در یک تا نه ست). در اجرای تمرینات قدرتی علاوه بر فراخوانی سیستم عصبی باید اجزای عضلانی نیز درگیر شوند. برای درگیر کردن اجزای عضلانی (هیپرتروفی) باید از وزنه های نسبتا متوسط بطور مثال وزنه هایی که نزدیک به 70 الی 80 درصدی قابلیت فرد می باشد و بتواند 3 تکرار در 6 ست انجام شود (سیاه کوهیان و همکاران، 1391).

عدم توجه به هر یک از دستگاههای عصبی و عضلانی در فرآیند تمرینات قدرتی منجر به عدم موفقیت در کسب قدرت جسمانی شخص ورزشکار می باشد.

استفاده از وزنه های سبک که در جهت توسعه بخش فیزیولوژیکی عضلانی (هیپرتروفی) از آن استفاده می گردد تمرین قدرتی بشمار نمی رود بلکه مهمترین بخش در تمرینات قدرتی استفاده از وزنه های بیشینه در جهت فراخوانی اجزای عصبی می باشد. این دلیل که بکاربردن وزنه های سنگین در طی تمرینات باعث آسیب دیدگی یا افزایش سختی عضلانی می شود اساس و پایه علمی ندارد. چرا که هیچ کس تحمل و توان جابجایی و بلند کردن وزنه ای بیش از توانایی و قدرتش را ندارد.

در یک تقسیم بندی قدرت به دو بخش عمده قدرت عمومی و قدرت ویژه تقسیم می گردد، که در بخش قدرت عمومی به مرحله قدرت کل دستگاه عضلانی اشاره می شود و با افزایش توانایی و ظرفیت اعمال نیرو در انجام موارد روزمره رخ می نماید. قدرت ویژه به افزایش ظرفیت قدرت عضلانی در شرایط اجرای فعالیتهای ورزشی محسوب می شود. بطورمثال: فردی که قدرت عمومی نسبتا خوبی دارد می تواند یک وزنه صد کیلوگرمی را تاحد کمر بالا بیاورد اما تلاش این شخص برای بالای سر بردن این وزنه بی ثمرخواهد بود. قدرت عمومی از شخصی به شخص دیگر تفاوت دارد و قدرت ویژه نیز به ویژگی رشته ورزشی مورد نظر وابسته است در هر صورت هر دوی اینها را می توان با تمرین بهبود بخشید و همچنین قدرت را می توان به دو گونه دیگر نیز مطرح نمود:

  • قدرت مطلق: بیشترین وزنه ای که هرشخص می تواند جابجا نماید را قدرت مطلق شخص می نامند.
  • قدرت نسبی: قدرت نسبی را از تقسیم قدرت مطلق بر وزن فرد بدست می آورند، بطورمثال: قدرت نسبی ورزشکار 75 کیلوگرم که وزنه 100 کیلویی را بلند می کند، برابر با3 /1 می باشد از قدرت نسبی برای مقایسه قدرت میان دو ورزشکار استفــاده می گردد و برای ارائه برنامه های وزن تمرینی بسیار اهمیت دارد (سیاه کوهیان و همکاران، 1385).
مطلب مرتبط :   نوشته های تازه سایت

پس هر زمان که از قدرت در ورزش های مختلف و به اهداف مختلف، صحبت می شود، با توجه به مداخله عوامل دیگر، مانـند سرعت و استقامت در آن، مفاهیم دیگری از قدرت، یا به عبارتی واژه دیگری از قدرت (قدرت ویژه) ممکن است مـورد توجه باشند.

 

2-26-2 مهم ترین واژه های ترکیبی قدرت

2-26-2-1 قدرت استقامتی

این واژه که در برخی از منابع، استقامت در قدرت و استقامت عضلانی نیز عنوان شده است، عبارت است از توانایی یک گروه عضلانی برای وارد کردن نیروی زیر بیشینه در مدت زمان طولانی (بیشتر از زمانی که برای بلند کردن یک وزنه بیشینه لازم است). با توجه به مدت زمان انقباض (مدت اجرای تکرارها یا مدت نگهداری انقباض)، قدرت استقامتی به سه دسته کوتاه مدت (کمتر از دو دقیقه)، میان مدت (بین دو تا هشت دقیقه) و بلند مدت (بیشتر از هشت دقیقه) تقسیم می شوند (سیاه کوهیان و همکاران، 1385). وقتی حفظ نیروی زیر بیشینه (تحمل در برابر خستگی عضلانی)، برای مدت زمان طولانی در ورزش استقامتی مد نظر باشد. گاهی از مفهوم دیگری از قدرت، به نام قدرت در استقامت یا قدرت هوازی استفاده شده است.

باید به این نکته توجه کرد که چون توان (قدرت سرعتی)، حاصل ضرب نیرو در سرعت می باشد، می تواند با توجه به غالب بودن نیرو (قدرتی-توانی) یا غالب بودن سرعت (سرعتی-توانی)، در محدوده گسترده ای  قرار گیرد. همچنین در برخی منابع، با توجه به ماهیت و الگوی حرکتی که نیازمند توان عضلانی است، انواعی از توان مانند توان جهشی، توان شروع، توان فرود، توان پرتاب، توان توقف، توان شتاب گیری و توان کاهش شتاب نام برده اند. معمولا افرادی که قدرت زیادتری دارند می توانند حرکات معینی را چندین بار تکرار کنند . زمانی که وزنه سبک است تعداد تکرارها ارتباطی به حداکثر قدرت ندارد. قدرت در استقامت پایه فیزیولوژیکی مناسبی جهت افزایش قدرت می باشد. محققان بر این باورند که فعالیتهای استقامتی شدید به رشد قدرت عضلانی کمک می کند (سیاه کوهیان و همکاران، 1385).

مطلب مرتبط :   اگه دستگاه تصفیه هوا رابرنده شید اونو به کی هدیه میدید 

برای هدایت تمرین بسوی قدرت در استقامت نکات زیر باید توجه گردد:

  • بار 65 تا 80 درصد بیشینه زیرا تمرین با فشار بیش از80 درصد اثری بر استقامت ندارد.
  • تکرارها بین 6 تا 12 تکرار انجام شود.
  • سرعت در انجام حرکات کاهش یابد.

تمرینهای قدرت در استقامت جایگاه ویژه ای در برنامه های تمرینی ورزشکاران قدرتی رشته پاورلیفتینگ دارد و قدرت عضلانی وابسته به قطر عضله می باشد، بطوریکه یک عضله می تواند 6 تا 8 کیلوگرم را به ازای هر سانتیمتر مکعب جابجا نماید (سیاه کوهیان و همکاران، 1385).

 

2-26-2-2 قدرت سرعتی

توان یا میزان توسعه نیرو را قدرت سرعتی نامند. در بسیاری از ورزش ها، حرکات، در قسمتی از ثانیه (200 هزارم ثانیه) انجام می شوند. در این حرکات، سرعت بالا در توسعه نیرو، عامل مهمی برای کسب موفقیت خواهد بود. برای مثال، پرش کننده های اسکی در اوج نیروی باز کننده ساق پا (حداکثر قدرت)، برتری قابل توجهی نسبت به افراد تمرین نکرده ندارند، اما می توانند اوج نیروی خودشان را سریعتر ظاهر کنند (سیاه کوهیان و همکاران، 1385). دیدگاههای متفاوتی در زمینه تمرینات قدرتی موجود می باشد و این دیدگاهها جایگاه و مرتبه علمی محکمی ندارند، بدلیل نتایج کسب شده توسط ورزشکاران که نشان از عدم اعتباراین نوع افکار را دارند: قدرت رابطه معکوس با سرعت دارد، یعنی هرچه سرعت بیشتر شود بار تمرینی مورد استفاده کمتر خواهد بود.

برای کسب سرعت بیشینه دو راه وجود دارد:

  1. نیروی بیشینه: جرم بیشینه ضرب در شتاب (* a = F max Mmax )
  2. نیروی بیشینه: جرم ضرب در شتاب بیشینه ( amax * M = F max )

در معادلات بالا، Fmax  نیروی بیشینه و Mmax  جرم بیشینه و amax شتاب بیشینه و M  جرم و a  شتاب منظور شده است. در فرمول (1) بروز قدرت بیشینه از جرم بیشینه سبب می شود و جرم بیشینه به شیوه ای است که با افزایش آن وزن  ثابت می ماند که این حالت در انقباض ایزومتریک پدید می آید. در فرمول (2) نیروی بیشینه با شتاب بیشینه حاصل می شود که در اینصورت قدرت در سرعت و یا قدرت در شرایط سرعت قرار می گیرد که این حالت زمانی رخ می دهد که بار تمرین قدرتی بین 65 تا 80  درصد بیشینه محسوب شود که در این صورت تکرارها 3 تا 5 بار و با حداکثر سرعت اجرا می گردد. هنگامیکه ورزشکار از وزنه های سنگین استفاده می کند در واقع قدرت بیشینه نمود پیدا خواهد کرد (سیاه کوهیان و همکاران، 1385).