عوامل تأثیر گذار بر اجرا و یادگیری در محیط تمرین

دانلود پایان نامه

عوامل متعددی یادگیری و اجرا در محیط تمرین را تحت تأثیر قرار می دهند. اساساً متغیرهای تأثیر گذار بر یادگیری مهارت های حرکتی به دو دسته تقسیم می شوند.

دسته ی اول، متغیرهای اجرا(عملکرد)  نام دارند. این دسته از متغیرها از اثرات آنی و موقتی برخوردارند که تنها در حضور متغیر مستقل وجود دارند و با حذف آن، اثرات این نوع متغیرهای عملکرد نیز از بین می رود. در مقابل آنها، متغیرهای یادگیری قرار دارند که اثراتشان بر روی عملکرد بعد از حذف متغیر مستقل نیز وجود دارد. در واقع آنها از اثرات نسبتاً دائمی در یادگیری تکلیف مورد نظر برخوردارند. با توجه به این که یکی از نتایج مهم تمرین، ایجاد قابلیت اجرایی نسبتاً پایدار یا یادگیری در فرد است، اساساً کشف شرایط تمرینی که توسعه تغییرات نسبتاً پایدار را به حداکثر برساند مورد توجه است (اشمیت، 1991). از جمله این شرایط تمرینی، مقدار تمرین و نوع توجه می باشد.

توجه، برای اجرای حرکات مختلف، یک فرآیند اساسی است. در واقع، مشکل است تصور کنیم برای یادگیری و اجرای مهارت های حرکتی و ورزشی، موضوعی مهم تر از پرداختن توجه به تکلیف مورد نظروجود داشته باشد. گزارشات شفاهی ورزشکارانی که به دلیل نداشتن آمادگی کامل(مثلاً دونده ی صد متری که دیر به صدای تپانچه واکنش نشان می دهد)، تمرکز ضعیف (مثلاً فوتبالیستی که در اثر خستگی از قدرت تمرکزش بر توپ و دروازه ی حریف کاسته شده است) یا سردر گمی (مانند بسکتبالیستی که در نتیجه ی سر و صدای تماشاچیان و سبک بازی حریف دچار سردرگمی می شود) عملکرد ضعیفی از خود به نمایش گذاشته اند، همگی گواه این نکته اند که تمرکز توجه ورزشکار در زمان مناسب و بر نشانه ی مطلوب، تعیین کننده موفقیت اجرای او است. کانون توجه افراد می تواند تأثیر مهمی روی اجرای مهارت های حرکتی داشته باشد. اینکه یک فرد در هنگام اجرای مهارت توجهش را به چه چیزی معطوف کند، مشخص می کند که آیا حرکت انعطاف پذیر است، آیا حرکت هماهنگ است، آیا نتایج دقیق است و به طور کلی آیا حرکت خوبی اجرا می شود. در حقیقت مشخص شده است که توجه بسیار زیاد به عمل، خود می تواند باعث تضعیف عملکرد شود. مخصوصاً اگر آن مهارت به خوبی تمرین شده باشد (ولف، 2007).

مطلب مرتبط :   نواحی آسیب پذیر مغز در افراد مبتلا به فلج مغزی

اگرچه مفهوم توجه، در میان روانشناسان و دانشمندان رفتار حرکتی به میزان زیادی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است اما هنوز ابهاماتی در مورد هوشیارانه یا ناهوشیارانه بودن توجه وجود دارد. نظریه پردازانی که معتقد به هوشیارانه بودن فرآیند توجه هستند، پیشنهاد می کنند که جلب توجه شاگرد برای تمرکز بر نشانه های درونی، مانند حرکات اندام های خاص، برای افزایش عملکرد و یادگیری مؤثرتر است. از طرف دیگر طرفداران دیدگاه کنترل خودکار مهارت ها معتقدند که بایستی به اثراتی که حرکات در محیط به جای می گذارند توجه کرد. یعنی تمرکز بیرونی توجه را برای ایجاد یادگیری، مؤثرتر از تمرکز درونی توجه می دانند (ارجمندی، 1388).

عوامل متعددی یادگیری و اجرا در محیط تمرین را تحت تأثیر قرار می دهند. اساساً متغیرهای تأثیر گذار بر یادگیری مهارت های حرکتی به دو دسته تقسیم می شوند.

دسته ی اول، متغیرهای اجرا(عملکرد)  نام دارند. این دسته از متغیرها از اثرات آنی و موقتی برخوردارند که تنها در حضور متغیر مستقل وجود دارند و با حذف آن، اثرات این نوع متغیرهای عملکرد نیز از بین می رود. در مقابل آنها، متغیرهای یادگیری قرار دارند که اثراتشان بر روی عملکرد بعد از حذف متغیر مستقل نیز وجود دارد. در واقع آنها از اثرات نسبتاً دائمی در یادگیری تکلیف مورد نظر برخوردارند. با توجه به این که یکی از نتایج مهم تمرین، ایجاد قابلیت اجرایی نسبتاً پایدار یا یادگیری در فرد است، اساساً کشف شرایط تمرینی که توسعه تغییرات نسبتاً پایدار را به حداکثر برساند مورد توجه است (اشمیت، 1991). از جمله این شرایط تمرینی، مقدار تمرین و نوع توجه می باشد.

مطلب مرتبط :   چاپ دیجیتال پایتخت: پرینت_پلات_لمینت_بنر_استیکر_مش_فلکسی_ترحیم

توجه، برای اجرای حرکات مختلف، یک فرآیند اساسی است. در واقع، مشکل است تصور کنیم برای یادگیری و اجرای مهارت های حرکتی و ورزشی، موضوعی مهم تر از پرداختن توجه به تکلیف مورد نظروجود داشته باشد. گزارشات شفاهی ورزشکارانی که به دلیل نداشتن آمادگی کامل(مثلاً دونده ی صد متری که دیر به صدای تپانچه واکنش نشان می دهد)، تمرکز ضعیف (مثلاً فوتبالیستی که در اثر خستگی از قدرت تمرکزش بر توپ و دروازه ی حریف کاسته شده است) یا سردر گمی (مانند بسکتبالیستی که در نتیجه ی سر و صدای تماشاچیان و سبک بازی حریف دچار سردرگمی می شود) عملکرد ضعیفی از خود به نمایش گذاشته اند، همگی گواه این نکته اند که تمرکز توجه ورزشکار در زمان مناسب و بر نشانه ی مطلوب، تعیین کننده موفقیت اجرای او است. کانون توجه افراد می تواند تأثیر مهمی روی اجرای مهارت های حرکتی داشته باشد. اینکه یک فرد در هنگام اجرای مهارت توجهش را به چه چیزی معطوف کند، مشخص می کند که آیا حرکت انعطاف پذیر است، آیا حرکت هماهنگ است، آیا نتایج دقیق است و به طور کلی آیا حرکت خوبی اجرا می شود. در حقیقت مشخص شده است که توجه بسیار زیاد به عمل، خود می تواند باعث تضعیف عملکرد شود. مخصوصاً اگر آن مهارت به خوبی تمرین شده باشد (ولف، 2007).

اگرچه مفهوم توجه، در میان روانشناسان و دانشمندان رفتار حرکتی به میزان زیادی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است اما هنوز ابهاماتی در مورد هوشیارانه یا ناهوشیارانه بودن توجه وجود دارد. نظریه پردازانی که معتقد به هوشیارانه بودن فرآیند توجه هستند، پیشنهاد می کنند که جلب توجه شاگرد برای تمرکز بر نشانه های درونی، مانند حرکات اندام های خاص، برای افزایش عملکرد و یادگیری مؤثرتر است. از طرف دیگر طرفداران دیدگاه کنترل خودکار مهارت ها معتقدند که بایستی به اثراتی که حرکات در محیط به جای می گذارند توجه کرد. یعنی تمرکز بیرونی توجه را برای ایجاد یادگیری، مؤثرتر از تمرکز درونی توجه می دانند (ارجمندی، 1388).

مطلب مرتبط :   دانلود کاملترین نمونه های تجربیات برتر آموزشی