برنامه‌های کارآفرینی در دانشگاه‌ها و کشورهای مختلف

برنامه‌های کارآفرینی در دانشگاه‌ها و کشورهای مختلف

2-2-20-1- اندونزی

اهم تجربیات عملی دولت اندونزی در توسعه و ترویج کارآفرینی بشرح زیر می‌باشند:
تاسیس صندوق اعتبارات خاص برای صنایع کوچک پیمانکار در سال 1991 (بانک‌های تجاری طبق دستور دولت موظف هستند تا 45 درصد از کل سقف صندوق را پر کنند)

ایجاد مدل‌های همکاری صنایع کوچک با صنایع بزرگ

پیمانکاری مستقیم :هیچ تعهدی مبنی بر ادامه همکاری پس از پایان مدت قرارداد برای طرفین وجود ندارد.

پیمانکاری شبکه‌ای:همکاری بین صنایع کوچک و متوسط و بزرگ وجود دارد. دولت با امکانات مناسبی از جمله راه‌اندازی صندوق ویژه اعتبارات تضمینی و قانونمند کردن وظایف هر یک از طرفین قرارداد نسبت به یکدیگر را در نظر گرفته است.

همکاری تولیدی ـ صنعتی مشترک:از سال 1993 این مدل معرفی و گسترش یافته است. طبق این مدل کارخانه بزرگ به همراه تعداد مشخصی از واحدهای صنعتی کوچک یا شرکت مستقل تولیدی تاسیس خواهند کرد که با استفاده از امکانات فنی ـ فنّاورانه، نیروی انسانی و نوآوری‌های صنعتی هر دو طرف نسبت به تولید یک کالا یا محصول خاصی تحت یک نام جدید اقدام خواهند کرد. سرمایه‌گذاری در شرکت جدید به صورت 40 درصد از طرف صنایع کوچک و 60 درصد از طرف کارخانه بزرگ تامین را دریافت می‌نمایند. دولت اندونزی تخفیف‌های ویژه مالیاتی، آموزش نیروی انسانی،‌ حمایت از بازاریابی،…. را به عنوان مشوق‌های لازم در این زمینه انجام می‌دهد. تا به حال 24 شرکت صنعتی مشترک تاسیس شده است.

شرکت‌های سهامی متشکل از صنایع کوچک

از سال 1995 این مدل طراحی و اجرا شده است. براساس این مدل واحدهای کوچک صنعتی به ایجاد شرکت تولیدی با مالکیت سهامی اقدام می‌کنند که 40 درصد از سرمایه لازم توسط عرضه سهام و فروش به افراد حقیقی تامین خواهد شد و 60 درصد مابقی توسط واحدهای کوچک صنعتی تامین خواهد شد.

توسعه صنایع کوچک خرد (خود اشتغال) برای مقابله با بیکاری و ایجاد اشتغال در سال 1993، بیش از 40/41 درصد از کل شغل ایجاد شده در کلیه بخش‌های اقتصادی در اندونزی مربوط به این بخش بوده است.

عمده برنامه‌ حمایتی دولتی از این بخش عبارتند از:

– تامین سرمایه اولیه برای راه‌اندازی پروژه تولیدی و نیمه تولیدی تا 75 درصد کل هزینه پروژه از سال 1986 به بعد

– آموزش نیروی انسانی در مراکز‌ آموزش‌ فنی و حرفه‌ای برای مناطق محروم بدون دریافت شهریه و در سایر مناطق دریافت شهریه با شرایط پرداخت آسان توسط وام آموزشی صورت می‌گیرد.

– آموزش مدیریتی برای کارآفرینان واحدهای صنعتی کوچک خود اشتغال
– تامین ماشین‌آلات از طریق اجاره بلندمدت یا فروش ماشین‌آلات دولتی دست دوم به این واحدها

– ایجاد بانک اطّلاعاتی و انجام مشاوره‌های مختلف

برنامه «توسعه خود اشتغالی و کارآفرینی[1]  در دانشگاه ملگان[2] اندونزی.

– ایجاد رشته کارآفرینی و خود اتکایی در این دانشگاه

– فعالیت‌های اجباری درون رشته‌ای (کارآموزی اجباری) در تمام رشته‌های دانشگاه برنامه‌ آموزشی فوق برنامه برای آماده‌سازی دانش­آموختگان دانشگاهی برای تاسیس کسب و کارهای خود و تبدیل آنها به افراد کارآفرین که شامل سه مرحله زیر می‌باشد اجرا می‌گردد:
الف) پیش آموزش: (به کار آموزان اطلاع داده می‌شود و از میان داوطلبان آنهایی که بیشترین انگیزه را داشته‌اند و نمره خوبی کسب کرده‌اند. انتخاب می‌شوند).

ب) آموزش (به 144 ساعت وقت نیاز دارد. تمام وقت 12 روز طول می‌کشد و نیمه وقت حدود یک ماه).

ج) بعد از آموزش (مشکلات عمومی که در حین اجرای طرح‌ها بروز می‌کنند مانند مجوز، گواهی‌نامه، تامین مالی، بازاریابی و… مشاوره داده می‌شود).

نتیجه برنامه: 40 درصد از شرکت‌کنندگان در برنامه آموزشی در شروع کسب و کار موفق بوده‌اند و هر کارآفرین 50 نفر را استخدام کرده است.

چاپ کتاب «توسعه کردشگری و کارآفرینان کوچک، سیاست ملی و فرهنگ کارآفرینی در مورد اندونزی» در سال 1999.( دفتر امور توسعه کارآفرینی ، 1386)

2-2-20-2-اتریش

سه برنامه کلی وجود دارد:

1- برنامه «دانشمندان کسب و کار تاسیس می‌کنند. دانشمندان کسب و کار راه‌اندازی می‌کنند» هدف این برنامه فعال نمودن اقتصاد دانان دانشگاهی در مسیر نوآوری و کاربرد آن می‌باشند. این برنامه در سال 1986 شروع شده و تاسیس و راه‌اندازی مراکز را تا سقف حدود 23000 دلار حمایت می‌نماید.

اهم تجربیات عملی دولت اتریش در توسعه و ترویج کارآفرینی بشرح زیر می‌باشند:
حمایت های آموزشی

مطلب مرتبط :   چند نکته که قبل از خرید آینه دستشویی و حمام باید به آنها توجه کنید

– در سال 1998، 47 درصد از کسب و کار کوچک در آموزش حرفه‌ای برای کارشناسان شرکت داشته‌اند.

– ارایه یک طرح « کسب و کار کوچک» توسط دانش‌آموزان 19-15 سال در مدرسه خودشان برای یک سال درسی (محصولاتی را تولید کنند و خدماتی را در بازار محلی ارایه دهند و تمام تصمیم‌گیری‌های مربوطه به کسب و کار خودشان را انجام دهند).

– ایجاد یک «شرکت مجازی» از مدل یک شرکت واقعی، این مدل در تمام کالج‌های بازرگانی و مدارس کسب و کار در اتریش اجباری می‌باشد و برای اهداف آموزش بازرگانی در تمام مدارس حرفه‌ای توجیه می‌شود.

– ایجاد اولین کرسی مدیریت/ کارآفرینی به نام «کرسی مدیریت نوآوری و ایجاد کسب و کار[3] » در دانشگاه کلاگن فورت در سال 1999.

– ایجاد یک مرکز عالی کسب و کار در سال 1998، (محدودیت کارآفرینی و محروم بودن دانش‌آموزان مدارس از آن، آموزش در مدارس و دانشکده‌ها بیشتر جنبه نظری و نه عملی دارد). از جمله برنامه‌های این مرکز می‌توان از تدارک تسهیلات آموزشی (مانند مطالعات موردی برای شروع کسب و کار)، آموزش بیشتر به معلمان (مانند توسعه مطالعات موردی، مدیریت پروژه، سمینارهای کارآفرینی)، همکاری مشترک در توسعه دوره‌های آموزشی معلمان در کل کشور (برای معلمان مدارس حرفه‌ای) نام برد.

– اعطای جایزه ملی نوآوری توسط وزارت فدرال کار و امور اقتصادی.
– اجرای پروژه Technokontakte برای انتشار دانش فنی «از عمل تا عمل».
– حمایت مالی وزارت فدرال کار و امور اقتصادی از دوره آموزشی جدید «ملاقات شرکت به شرکت» که به کسب و کارهای علاقمند، این فرصت را می‌دهد که از سایر کسب و کارهای موفق مواردی را یاد بگیرند. (کارآفرینان اتریشی، کارآفرینان آلمانی را ملاقات می‌کنند).
– اصلاح قانون مالیات 2000 که هزینه‌های آموزش کارکنان را کاهش می‌دهد.
حمایت‌های مالی

– «اصلاح قانون ارتقای کسب و کارهای کوچک  در دسامبر 1998، سقف مسئولیت بانک تضمین کسب و کار کوچک از 450 میلیون دلار به 700 میلیون دلار افزایش یافت.برای بانک OHT؛ 230 میلیون دلار نیز تصویب نمود.

– سقف اعتبار برای یک وام از 650 هزار دلار به 1600 هزار دلار رسیده است.
– ایجاد «سود سهام اوراق بهادار» برای افزایش سرمایه‌‌گذاری در کسب و کارهای کوچک  توسط بانک Burges

– اصلاح قانون «مالیات ارث و هدیه» در سال 2000 برای کسب و کارها

– اجرای برنامه بورس برای فرشتگان کسب و کار در سال 1996

– اجرای برنامه تامین مالی اولیه به منظور کمک به اجرای کسب و کارهای جدید و گسترش کسب و کارهای موجود. این برنامه هر سال 15-10 کسب و کار با فنّاوری بالا را از بیش از 200 درخواست انتخاب کرده آنها را تامین مالی می‌نماید.

– اکثر پروژه‌ها از زمینه‌های فنّاورانه بالا، نظیر میکرو الکترونیک، فنّاوری اطّلاعات، زیست­فنّاوری و علم مواد انتخاب شده‌اند.

حمایت‌های نوآوری

– افزایش فعالیت کسب و کارهای کوچک  در نوآوری

– اجرای برنامه «ارتقای نوآوری و استفاده از فنّاوری [4]» در سال 1997، این برنامه فعالیت‌هایی را پوشش می‌دهد که شامل کمک به کسب و کارهای کوچک هایی است که نیاز به تغییر و نوآوری دارند و برای آنها روش‌های جدید را برای نوآوری فرآیندها توسعه می‌دهد.

– اختصاص یک «تخفیف تحقیقاتی» برای هزینه‌های توسعه یا بهبود ابداعاتی که از نظر اقتصادی ملی با ارزش هستند. (برای این تخفیف باید یک گواهی‌نامه از طرف وزارت فدرال کار و امور اقتصادی مورد تایید قرار گیرد).

– اجرای «برنامه KPLUS» به منظور بهبود همکاری‌های مشترک میان دنیای علم و دنیای کسب و کار و کاربرد تحقیق در مقیاس رقابت بین‌المللی، مراکز مهارتی (تاکنون ده مرکز) ایجاد شده‌اند و برای یک دوره محدود، تحت یک روش انتخاب رقابتی براساس معیارهای کیفی، شرکت را حمایت می‌کنند.

– اجرای برنامه «شروع بهره‌برداری از ثبت اختراع در Tesma» (بازاریابی فنّاوری اتریش) در سال 1997، Tesma نتایج تحقیق و توسعه ی انجام شده توسط دانشگاه‌های اتریشی را از طریق مجوز یا فروش ثبت اختراع‌ها یا دانش‌ فنی به کسب و کارها و افراد خصوصی ارایه می‌دهد.
بهبود دیدگاه خدمات حمایتی

– برنامه « شبکه شرکت‌های جوان[5] با هدف ارتقای کسب و کار از طریق اتاق بازرگانی و صنعت وین برای ارایه خدمات مجازی به ایجاد کنندگان شرکت‌ها و کارآفرینان جوان ایجاد شد. این شبکه در حال حاضر اطّلاعات زیادی را روی اینترنت ارایه می‌دهد.
– برنامه پایگاه داده «EU-Info-Broker» در دسامبر 1997 توسط مرکز اطّلاعات اروپا با حمایت مالی قابل ملاحظه از طرف وزارت فدرال امور اقتصادی اتریش توسعه یافت.
– این برنامه به «راه‌اندازی بطور شریکی» به تحقیقاتی برای شرکاء در محدوده خدمات یا تامین مالی کمک می‌نماید.

مطلب مرتبط :   ابعاد و عوامل تاثیر گذار بر تعهد سازمانی

بهبود امور دولتی

– قانون «یاری راه‌اندازی کسب و کارها [6] تحت قانون رفورم مالیات 2000 تصویب شد. این قانون معافیت از انواع مالیات، حق‌الزحمه، باطل کردن تمبر، مالیات انتقال مستقیم، مالیات‌های سرمایه‌گذاری سرمایه برای راه‌اندازی کسب و کارها را فراهم می‌کند.

– قانون «آمار ترتیبی فدرال» که از اول ژانویه 1998 به اجرا درآمده است، بسیاری از تعهدات گزارش‌دهی برای کسب و کارها را که کمتر از 20 کارمند را دارند را معاف کرده است.
– پروژه «روش‌هایی برای ایجاد یک کسب و کار در مرجعیت محلی» راه‌های بهبود روش‌های اداری مورد نیازی را که باید در هنگام تاسیس یک کسب و کار در دفاتر مرجعیت محلی انجام شود توسعه داده است. (مدت زمان ثبت و ایجاد شرکت کاهش پیدا کرده است).
– مرکز «WIFI Benchmarking Center» اساساً مستندسازی، اطّلاعات و سمینارهایی در مورد شاخص سازی  و کمک‌هایی برای طراحی و اجرای این نوع پروژه‌ها ارایه می‌دهد.

بهبود استخدام و شرایط کاری

– اصلاح «قانون زمان کاری» که بیشتر از قبل زمان کاری را انعطاف‌پذیر کرده است.
– از ژانویه 1999، کارفرمایان با بیش از 50 کارمند،‌ می‌توانند تعهدات و مسئولیت‌های خود را در زمینه ایمنی و بهداشت شغلی در محل کار به طور مجانی با استفاده از «مراکز پیشگیری که توسط شرکت‌های بیمه حوادث» احداث شده را اجرا کنند.

حمایت از کارآفرینان جوان از طریق آموزش و مشاوره

حمایت از کارآفرینان جوان تحت برنامه ملی استخدام در اتریش (در فصل «توسعه روحیه کارآفرینی» مجموعه‌ای از اقدامات تشریح شده است. مانند اصلاح قانون اجرای فعالیت‌های کسب و کار صنعتی و تجاری، تسهیل دسترسی به بازار بورس و برای کسب و کارهای کوچک ، ایجاد یک صندوق فرشتگان کسب و کار، تقویت ایده کارآفرینی در تمامی سطوح و..)

– برای کارآفرینان جوان موارد زیادی از طرح‌ها و برنامه‌ها وجود دارد که توسط ایالت‌ها و بخش‌ها، اتاق‌های بازرگانی، یا سایر موسسات ایجاد شده است که بعضی از آنها عبارتند از:
– شروع به کارهای خاص

– مشاوره و راهنمایی

– چک لیست‌ها، کتابچه‌های راهنما و سمینارهای اطّلاعاتی

در سطح ایالتی سه دسته از اقدامات برای کارآفرینان جوان انجام می‌شود:
1- برنامه‌های حمایتی برای کارآفرینان جوان که به صورت کمک‌های مالی تسهیلات را در اختیار آنها قرار می‌دهد این تسهیلات برای راه‌اندازی شرکت می‌باشد.

2- برنامه‌های تامین مالی برای حمایت از راه‌اندازی کسب و کارها در زمینه فنّاوری‌های جدید با مهارت‌های فنی برجسته که هزینه‌هایی برای متخصصین خارجی و… را به صورت کمک‌های مالی پرداخت می‌کنند.

3- طرح پس‌انداز برای موسسان که به موجب آن می‌توان حق بیمه برای راه‌اندازی کسب و کار را به صورت مالی و اعتبارات سرمایه‌گذاری طلب نمود. برای مثال اتاق بازرگانی وین «واحد مشاوره کارآفرینان جوان» را ایجاد نموده که خدمات زیر را ارایه می‌دهد:
– «شانس خود را امتحان کنید» برای افرادی که قصد دارند یک کسب و کار را شروع کنند. شانس موفقیت ایده کسب و کار توسط مشاورین واجد صلاحیت مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. این واحد یک مشاور مناسب را انتخاب می‌کند و هزینه‌های یک مشاوره 4 ساعته را پرداخت می‌نماید.

– اطّلاعات مکتوب مانند «کتاب راهنما برای موسسین» را ارایه می‌دهد.
– در «مشاوره معطوف به مشکلات کارآفرینان جوان» کارآفرینان جوان از مشاوره در زمینه‌های اقتصاد کسب و کار، سوالات سازمانی یا مربوط به بازار در سال‌های اول و دوم فعالیت‌های کسب و کار خود برخوردار می‌شوند. این واحد مشاور را انتخاب می‌کند. 75 درصد حق‌الزحمه مشاور توسط اتاق بازرگانی پرداخت می‌شود.

– در «مربیگری کارآفرین جوان» راه حل‌هایی برای مشکلات مربوط به برنامه‌ریزی، کنترل، تامین مالی، حسابداری هزینه، رهبری و بازاریابی توسط یک مربی با تجربه ارایه می‌شود. 75 درصد از حق‌الزحمه مشاوره توسط اتاق بازرگانی پرداخت می‌شود (برای حداکثر 48 ساعت مشاوره در طی دو سال).

مطلب مرتبط :   اگه شمام این مشکلات رو دارین پس واقعا باهوش هستین 

در مطالعه سال 1997، انواع دوره‌های آموزشی و مشاوره‌ای مورد نیاز کارآفرینان جوان مشخص گردید.

– دوره‌های آموزشی به ترتیب اولویت عبارتند از:

دانش‌ کاربرد محصول، آموزش فروش، قوانین و مالیات، حسابداری هزینه
دانش فنی، نیروی انسانی، محیط زیست

توسعه سازمانی، 900ISO

– زمینه‌های مورد نیاز کارآفرینان جوان جهت مشاوره عبارتند از:
قوانین، مالیات، تامین مالی، کنترل، حسابداری هزینه

سازمان، ساختار، فنّاوری

ISO 900 تجزیه و تحلیل علمی و…

2- برنامه رقابتی «ایده تا کسب و کار»

هدف این برنامه انتقال فنّاوری نو و حمایت از ایده‌های نو و انتقال آن به بازار می‌باشد این برنامه از سال 2000 شروع شده است، میزان حمایت مالی این برنامه حدود 4 میلیون دلار می‌باشد.

3- تاسیس «مرکز A+B»

هدف از این مرکز، افزودن دائمی تعداد دانشگاه‌ها به بحث کسب و کار، بالا بردن کیفیت و امکان موفقیت در ایجاد کسب و کار،‌ توسعه توان ایجاد موسسات از طرف دانشگاه‌ها و مدارس عالی خارج از دانشگاه، بهبود مسیر تحقیقات برای ایجاد شرکت، حمایت از انتقال فنّاوری، استفاده از روش‌های مختلف آموزشی، تدریس بیشتر رشته کارآفرینی در دانشکده‌های مهندسی و بازرگانی است. این مرکز دارای دو شریک همکار می‌باشد. یکی از دانشگاهیانی که در امر کارآفرینی و نوآوری فعال می‌باشند و دیگری محقق خارج از دانشگاه که از صنعت حمایت می‌کند. در این مرکز ده مورد نوآوری در حال انجام باشد و این مرکز از سال 2001 شروع به کار نموده و تحت نظر یکی از وزرای فدرال اتریش می‌باشد.

فرد کارآفرینی (کسی که ایده فکر نو دارد) جهت تشویق به کارآفرینی حداکثر می‌تواند دو سال در این مرکز بماند و هزینه‌های مشخصی برای یک و نیم سال متوسط وام بدون بهره تامین خواهد شد.

4- بنیاد کارآفرینی کافمن

بنیاد اوینگ ماریون کافمن در راستای تقویت کارآفرینی در سراسر آمریکا و ارتقای آموزش‌های جوانان و کودکان با همکاری هم‌پیمانان خود فعالیت می‌کند. این بنیاد فعالیتها و تلاش‌های خود را بر دو محور اصلی متمرکز ساخته‌است: کارآفرینی و آموزش.

همچنین ایجاد جامعه‌ای جهانی که در آن کارآفرینان ابزار و اطلاعات موردنیاز را در اختیار داشته باشند، از دیگر اهداف این مرکز است. در بنیاد کافمن ارتقای کارآفرینی در تمامی سطوح مدنظر بوده و به همین منظور رهبران و محققان صاحب‌نام آن درصدد بالابردن سطح شناخت افراد از تأثیر عوامل اقتصادی بر کارآفرینی هستند و سعی دارند برنامه‌های تأیید شده‌ای را در راستای بالابردن مهارتها و توانایی‌های کارآفرینی اجرا نمایند.

در بخش آموزش ،اهداف والایی در جهت بهبود سطح آموزش آکادمیک کودکان و نوجوانان طرح‌ریزی شده ‌است. در این راستا تمامی برنامه‌های اصلی که مورد سرمایه گذاری قرار گرفته‌اند، با دیدی منتقدانه جهت یافتن بهترین راههای بهبود شرایط و تجدیدنظر بر منابع، ارزیابی می‌شوند. از سویی تلاشهایی که به گسترش اقدامات نوآورانه برای بهبود سطح آموزش آکادمیک دانش‌آموزان مرکز مرتبط هستند، از طریق انکوباتور منطقه کنزاس‌سیتی پیگیری می‌شوند.

فلسفه وجودی

هدف بنیانگذاران این مرکز خطرپذیری و جستجوی فرصتهایی است که تفاوتهای شگرفی در زندگی افراد ایجاد خواهدکرد. در این مرکز که تحقیق و تفکر اساس آن محسوب می‌شود، بر ایده‌های تأکید می‌شود که طرز تلقی افراد را درمورد کارآفرینی تغییر می‌دهد و کودکان را برای دست‌یابی به تحصیلات آکادمیک یاری می‌دهد.

مأموریت و رویکردهای اجرایی

کمک به افراد در جهت کسب استقلال اقتصادی از طریق گسترش موفقیتهای تحصیلی و کارآفرینانه و ثابت قدم ماندن در پیگیری اهداف اولیه اوینگ کافمن، بنیانگذار این مرکز، حاصل می‌شود. در پی تحقق اهداف مرکز، اصول ذیل از اهم فعالیتهای آن قرار باشند:

تشخیص فرصتهایی که می‌توان از طریق پیگیری ایده‌ها، سرمایه مرکز و همچنین فعالیت افراد آن به برخی اهداف از پیش‌ تعیین‌شده به نفع جامعه دست یافت.

گسترش برنامه‌های تحقیق محور و نوآورانه که به ارائه راه‌حلهای پایدار و عملی منجر می‌شود.

تبدیل منطقه کانزاس‌سیتی به یک انکوباتور قابل‌دسترس که امکان بررسی و آزمایش بسیاری از رویکردها پیش از اجرا در آن فراهم باشد.

همکاری با دیگر مراکز با در اختیار گذاشتن منابع و قابلیتهای موجود بدون وابسته ساختن آنها. ( دفتر امور توسعه کارآفرینی ، 1386)

[1]  SEED

[2] Merdeka Malang

[3] IUG

[4] FINT

[5] YEN

[6] NEUFOG