ابعاد و مؤلفه های خصوصی سازی

دانلود پایان نامه

ابعاد و مؤلفه های خصوصی سازی :

با عنایت به ادبیات و پیشینه پژوهش و تجارب پژوهشگران، نه (9) بعد در قالب 190 مولفه استخراج شد و که تحت عنوان ابعاد و مولفه های نهایی خصوصی سازی به شرح ذیل می باشد.

2-26-1-  بعد اقتصادی :

  1. هماهنگی بین زمان اجرای فرایند خصوصی سازی و شرایط اقتصادی؛
  2. در نظر گرفتن خصوصی سازی به عنوان بخشی از سیاست اقتصادی کشور؛
  3. تجدید ساختارهای اقتصادی؛
  4. ایجاد محیط کاملاً رقابتی و شفاف؛
  5. کاهش هزینه های معاملاتی و مبادلاتی؛
  6. ثبات اقتصادی؛
  7. جامعیت (در برگرفتن تمامی بخشهای اقتصادی) ؛
  8. تقویت و گسترش بازار سرمایه ؛
  9. توجه به فعالیتهای مولد به منظور حصول خودکفایی و حضور مؤثر در بازارهای رقابتی؛
  10. تقویت و گسترش بازار سرمایه متشکل و نقل و انتقال صحیح و مستمر منابع مالی از طریق این بازار؛
  11. انحصارزدایی دولت در کسب درآمدها و تخصیص و توزیع آن در سطح کلان اقتصاد
  12. تسهیل مراحل سرمایه گذاری و صادرات؛
  13. آزادسازی اقتصادی؛
  14. توسعه و تقویت بازار بورس بهادار؛
  15. تضمین رشد اقتصادی برای تشویق مردم؛
  16. ایجاد و تقویت بازارهای فرابورسی؛
  17. کاهش نگاه درآمدزایی به خصوصی سازی؛
  18. تسهیل شرایط حضور سرمایه گذاران خارجی و کاهش ریسک سرمایه گذاری؛
  19. سیاستهای حمایت از سرمایه گذاران بخش خصوصی؛
  20. جلوگیری از انحصار بخش خصوصی؛
  21. عدم سرمایه گذاری بیشتر دولت و شرکتهای دولتی در فعالیتهای تصدی به موازات خصوصی سازی؛
  22. ادامه تحویل کار توسط دولت به شرکتهای واگذارشده و عدم قطع ارجاع به آنها، بخصوص واگذاری شرکتهای پیمانکاری؛
  23. کاهش هزینه های دولت در طول برنامه خصوصی سازی؛
  24. کاهش نرخ تورم و مهار آن؛
  25. آزاد سازی نرخ ارز.

2-26-2-  ابعاد سیاسی :

  1. تعهد سیاسی دولت و مدیران رده بالا؛
  2. ثبات سیاسی؛
  3. عزم ملی و اعتقاد راسخ سیاسی و اقتصادی؛
  4. استفاده از مشاوران سیاسی و اقتصادی قوی داخلی و خارجی؛
  5. نظارت مطلوب از سوی مراجع ذیربط مانند مجمع تشخیص مصلحت نظام؛
  6. عدم توقف برنامه خصوصی سازی به لحاظ اعتراضات کارگری و سایر تنشهای گروههای ذینفع؛
  7. عدم توقف برنامه خصوصی سازی به تبع تغییر دولتها؛
  8. عدم مداخله مجدد و غیر مستقیم لایه هایی از دولت در خرید شرکتها؛
  9. عدم لغو تصمیمات دولتهای قبلی؛
  10. عزم ملی یا مصادره کردن مجدد شرکتهای خصوصی شده؛
  11. حمایت سیاسی از خریداران خارجی احتمالی و عدم موضع گیری سیاسی خاص نسبت به یک خریدار خارجی بخصوص؛
  12. هماهنگی اعتقادات سیاسی مسئولان استانی و مسئولان عالی کشور در امر خصوصی سازی؛
  13. کاهش تدریجی نقش دولت در طول برنامه خصوصی سازی (کاهش انحصارات دولتی)
  • انسجام و هماهنگی در بخش دولتی در روند خصوصی سازی.
مطلب مرتبط :   اگه سردرد دارین و کم انرژی هستین این خوراکی ها رو استفاده کنین 

2-26-3-  ابعاد قانونی و حقوقی :

  1. برقراری مجدد نظام نظارت به منظور حمایت از مشتریان؛
  2. ایجاد نهادهای نظارت و کنترل بازار برای اطمینان از کیفیت خدمات و منصفانه بودن قیمتها (ایجاد نهادهای انضباطی و تنظیمی)؛
  3. تعیین و اجرای چارچوب مشروح و مفصل کنترل قیمت؛
  4. تضمین سازوکارهای تنظیمی و قانونی قبل از سرمایه گذاری؛
  5. تنظیم نظام حمایت از محیط زیست؛
  6. تعیین حد مجاز مالکیت خارجی؛
  7. نظارت بر بازار برای حصول اطمینان از ارائه مناسب محصولات و خدمات؛
  8. نظارت مستمر بر بازار برای حصول اطمینان از جریان رقابت؛
  9. تسهیل در ورود بازیگران جدید؛
  10. تأمین حقوق مالکیت؛
  11. اصلاح قانون اساسی؛
  12. اصلاح قانون کار؛
  13. اصلاح بورس اوراق بهادار؛
  14. اصلاح قانون تجارت؛
  15. اصلاح قوانین و مقررات سرمایه گذاری خارجی؛
  16. تدوین چارچوب قانونی منسجم با پشتوانه و ضمانت اجرایی لازم؛
  17. اصلاح نظام مالیاتی؛
  18. ثبات در قانونگذاری؛
  19. آزادسازی قیمتها در بازارها قبل از مبادرت به خصوصی سازی بویژه در شبکه ها و خدمات عمومی دولت؛
  20. لغو بسیاری از انحصارات قبل از مبادرت به خصوصی سازی؛
  21. مراقبت در عدم تشکیل توافقهای غیرقانونی و تشکیل انحصارات به تبع خرید چند شرکت توسط یک شرکت که موجب ایجاد انحصار شود؛
  22. مراقبت در عدم خرید و سپس انحلال یک شرکت توسط رقیب؛
  23. عدم تصویب قوانین مخالف خصوصی سازی؛
  24. ایجاد نهادهای واحد، متخصص و بی طرف در امر نظارت؛
  25. تأمین و تضمین امنیت سرمایه گذاری داخلی؛
  26. تأمین و تضمین امنیت سرمایه گذاری خارجی؛
  27. جذب سرمایه های ایرانی خارج از کشور؛
  28. نظام حقوقی جامع، مستقل و قوی برای حمایت از برنامه؛
  29. محترم شمردن حقوق مالکیت مردم؛
  30. استقرار یک نظام ارزیابی و کنترل سراسری؛
  31. حذف موانع گمرکی و سود بازرگانی؛
  32. آزاد سازی کسب وکار، تجارت، بانکداری، صادرات و واردات؛
  33. نظارت به شکل عامل اصلاح و تقویت بازار و حمایت از فعالیتهای اقتصادی سالم و نه تهدید و تضعیف آن.
مطلب مرتبط :   خرده بار چیست ؟

 

 

2-26-4-   ابعاد نهادی و سازمانی (تجدید ساختار) :

  1. مقررات زدایی؛
  2. تدوین مقررات جدید ناظر بر بازار هدف؛
  3. شکل دهی نهادهای بازار هدف؛
  4. تدوین استراتژی های جدید با توجه به شرایط بازار؛
  5. بازسازی نظام مدیریت؛
  6. بازسازی فرایندهای عملیاتی؛
  7. بازسازی فرایندهای مالی؛
  8. بازسازی نظام حقوقی؛
  9. بازسازی فنی و تکنولوژیکی؛
  10. بازسازی ساختار نیروی انسانی؛
  11. تفکیک دستگاههای واگذارنده سهام و نهاد مجری خصوصی سازی؛
  12. تعریف نقشها و حوزه های دخالت افراد و دستگاههای مختلف در فرایند اجرا؛
  13. تقویت سازمانها و نهادهای غیردولتی؛
  14. توسعه زیرساختها برای جذب بیشتر سرمایه گذاران داخلی و خارجی؛
  15. چارچوب نهادی قوی؛
  16. تجدید ساختار نهادهای درگیر؛
  17. ایجاد و توسعه نهادهای قانونی و مالی؛
  18. ایجاد ساختارهای شفاف و رویکرد تعریف شده در خصوصی سازی؛
  19. اصلاح ساختار شرکتها قبل از انجام عملیات واگذاری؛
  20. هماهنگی نهادهای مکمل خصوصی سازی همچون نظام بانکی، بیمه ها، گمرک، مالیاتی درتوسعه بخش خصوصی خریدار شرکتها؛
  21. اتخاذ تصمیم برای نیروی مازاد شرکتها؛
  22. تصمیم گیری برای خاتمه برخی فعالیتها و یا انحلال خرید شرکتها به جای خصوصی سازی آنها؛
  23. توسعه بانکداری و نظام مالی؛
  24. خدمات بیمه ای قوی؛
  25. فراهم کردن امکان دسترسی سریع بخش خصوصی به منابع مالی؛
  26. هماهنگی بین نهادها و مسئولان ذیصلاح.

2-26-5-  ابعاد اجتماعی و فرهنگی :

  1. مشارکت تمام گروههای ذینفع در فرایند خصوصی سازی؛
  2. ایجاد نظام انگیزشی مناسب؛
  3. جداسازی کارکردهای اقتصادی و اجتماعی از هم؛
  4. مشارکت گسترده مردم؛
  5. گسترش آگاهی عمومی از بازار سهام جهت تسهیل ورورد بنگاههای عمومی و خصوصی به بازار برای عرضه سهام؛
  6. ایجاد تعهد در سهامداران؛
  7. جلب اعتماد و مشارکت فعال بخش خصوصی در امر واگذاریها؛
  8. تأمین خدمات رفاهی و امنیت اجتماعی؛
  9. شفاف سازی عملکرد خصوصی سازی از طریق انتشار اطلاعات؛
  10. جلب اعتماد بخش خصوصی به صحت و سلامت فرایند خصوصی سازی؛
  11. برقراری نظام تأمین اجتماعی گسترده؛
  12. طراحی نظام توزیع مجدد درآمد برای اقشار آسیب پذیر؛
  13. برقراری تسهیلات مالی لازم سهام مجانی و سهام جایزه وفاداری برای اقشار پایین و متوسط جامعه؛
  14. آموزش جهت اصلاح رفتارهای اقتصادی؛
  15. ایجاد بانک اطلاعاتی قوی قبل از خصوصی سازی؛
  16. ایجاد اعتماد عمومی نسبت به بحث سرمایه و سرمایه گذار در کشور؛
  17. ایجاد نظام تأمین اجتماعی کارکنان بیکار شده ناشی از واگذاریها؛
  18. تغییر رضایت بخش در نظام حقوق و دستمزد برای ایجاد انگیزش؛
  19. اطلاع رسانی گسترده جهت جذب مردم و ایجاد انگیزه؛
  20. جلب حمایت سازمانهای کارگری و نیروی کار؛
  21. جلب حمایت مردم؛
  22. فرهنگ پذیرش ریسک.
مطلب مرتبط :   گردشگری در ایران و موانع

2-26-6-  ابعاد مدیریتی و اجرایی :

  1. بسترسازی و فراهم کردن زمینه های لازم (آماده سازی) نیازهای عمومی برنامه خصوصی سازی؛
  2. اصلاح روشها و الگوهای مدیریتی؛
  3. اتخاذ تصمیمهای درست در استفاده از درآمدهای حاصل از واگذاری؛
  4. مطالعه راههای موفقیت بنگاهها با استفاده از نهادهای واسطه و مشاوره ملی؛
  5. فراهم کردن زمینه مشارکت گسترده مردم؛
  6. آموزش و بازآموزی مدیران و دست اندرکاران؛
  7. آموزش مالکان، و سرمایه گذاران محلی؛
  8. تقویت نوآوری در تمام بخشهای کسب و کار؛
  9. مشورت شفاف با سرمایه گذاران؛
  10. سیاست شفاف برای شمول سرمایه گذاری ؛
  11. تعیین نقشها و قدرت شرکت کنندگان در امر خصوصی سازی؛
  12. تدوین نظام جدید مدیریت و نظارت بر امر واگذاری و انتقال؛
  13. ظرفیت سازی؛
  14. تدوین نظام حمایت از تولیدکننده و مصرف کننده؛
  15. ایجاد تور حمایتی؛
  16. تمرکززدایی مدیریت و تصمیم گیری؛
  17. تعیین اهداف روشن و استراتژی های مشخص؛
  18. احراز سلامت در نهادهای مجری برای سرمایه گذاران،تعامل با سرمایه گذاران؛
  19. قیمت گذاری منصفانه به جای قیمت گذاری و واگذاری به بالاترین ارزش؛
  20. حفظ اسرار درونی شرکتها برای عدم اطلاع رقبا در واگذاریها؛
  21. تعیین کادر اجرایی قوی و تشکیلات منسجم و یکپارچه خصوصی سازی و ثبات در آن؛
  22. هماهنگی مدیران شرکتهای اعلام شده جهت خصوصی سازی با اهداف و سیاستهای خصوصی سازی؛
  23. واگذار کردن حق نهایی تصمیم گیری، کنترل سرمایه و کنترل به بخش خصوصی.